اتم: ادیتور دوست داشتنی

۱. یه سریا ویژوال استودیو رو می‌پرستن. واقعن هم حق دارن. فکر کن می‌خوای کد بزنی. دو سه تا کاراکتر می‌زنی، بقیه دستور و فانکشن و کلاس و … رو خودش برات می‌اره. فکر کن داری از یه کلاس استفاده می‌کنی ولی یادت نیست اسم اون متدی که میخواستی استفاده کنی چی بود. یه نقطه می‌ذاری،‌ کنترل اسپیس و اجی مجی همه متدهاش لیست میشه برات. خوبه. نیست؟ نیست آقا. نیست!

نرم افزار ویرایشگر اتم

۲. این که IDE به ادم کمک کنه خوبه. ولی به چه قیمتی؟ اتفاقی که واسه دات نتی ها میفته اینه که بدون ویژوال استودیو تقریبن نصف مهارت برنامه نویسی خودتشون رو از دست می‌دن. چرا؟ چون از همون اول بد عادت می‌شن،‌ وابسته می‌شن به ویژوال استودیو. البته این درمورد جاواکار ها و اینتلیجی، اندرویدیا و اندروید استودیو، پایتون و پایچارم و  در کل هر زبون و IDEای صادقه.

۳. اتم رو خیلی دوست دارم. یه ادیتور ساده با کلی ویژگی خوب. اولین خوبیش اینه که – مخصوصن توی پروسه یادگیری- مجبور میکنه برنامه نویس رو که همه چیز رو خودش بنویسه. البته یه سری کمک می کنه ها. ولی خب اینا اسمشون کمکه، نه این که بیاد کل کار رو از رو دوش برنامه نویس برداره.

۴. چیزی که اتم رو دوست داشتنی می‌کنه، پلاگین های خوبیه که داره. این پلاگین ها شاید همون چیزایی رو به اتم اضافه کنن که ویژوال استودیو و امثالش از همون اول دارن. ولی نگته دقیقن همین جاست. برنامه نویس بعد از یه مدت کار کردن و سر و کله زدن با ادیتورش به اینا برمی خوره و وقتی ازشون استفاده می کنه که هم یاد گرفته که بدون اونا کار کنه و هم واقعن نیاز رو درک می کنه. توی این مطلب چند تا پلاگین خوب و کاربردی برای اتم هم معرفی می‌کنم.

 

نویسنده: رضا کشاورز معتمدی

رضا کشاورز معتمدی هستم. به اسم رضا کشاورز یا رضا معتمدی می‌شناسن منو. برنامه نویس هستم، فعلن متمرکز روی پایتون. به فیلد‌ علم داده(!) و هوش مصنوعی علاقه دارم. بلاک چین و حواشی دورش هم برام جذابیت داره. مطالعه و دیدن فیلم هم جزو علایقمه. محتوای بلاگ هم حول همین مسائل می‌گرده بیشتر.

6 دیدگاه برای “اتم: ادیتور دوست داشتنی”

  1. نظرت رو در مورد اين كه يك مدت كار مى كنيم و بعدش سراغ كمك ميريم دوست داشتم. اما موضوعى كه بايد بهش توجه كرد اينه كه به مرور زمان برنامه نويسى شكلش رو عوض كرده و خواهد كرد. زمانى خواهد رسيد كه ربات ها به جاى ما برنامه نويسى مى كنن و نقش ما فقط انتقال ايده به اون هاست و اين برنامه نويس خودكار اين IDE ها شروع اين پروسه ست.

    1. به هیچ وجه منکر مفید بودن آی دی ای ها نیستم و حتی گاهی خودمم هم یک آی دی ای رو به ادیتور ساده ترجیح می دم. درضمن درمورد آینده هم شاید نشه به یقین نظر داد اما مطمءنن تسلط روی تمام وجوه برنامه‌نویسی(و در کل هر مهارت و علمی) می‌تونه مفید باشه.

  2. در مورد اینکه وابستگی به یک ide با این همه ویژگی های متنوع حرفت درسته اما باید به این نکنه هم توجه داشته باشی که لزوما صرف ساده بودن هم خوب نیست با این تفسیر میشه رفت سراغ ide های قدیمی تر اگه یادت باشه توی دانشگاه لزوما استادها روی یک ide خاص مانور میدادن که خیلی هم ساده تر بودن ، لزوما جملتو اینطور باید نوشت که یه برنامه نویس بهتر که یاد بگیره وابسته نباشه ، به محض اینکه اصول اولیه رو یاد گرفت بره سراغ چیزای قوی تر

  3. اتم رو هیچ‌وقت نتونستم باهاش ارتباط برقرار بکنم…
    تجربه جدی خود من هم این هستش که پایچارم(که شرکت استفاده میکنیم) واقعا ادم رو سریع‌تر میکنه و داکیومنت‌کردن رو هم راحت‌تر، با این حال من ایمکس رو هنوز دوست دارم و خیلی شخصی‌سازیهای اصلیم روی ایمکس هستش…
    به قول شما، عادت کردم به اضافه کردن اسنیپیت ها و امثالهم.

    پایچارم واقعا برای تازه کارها خوب نیست! اونور ویژوال استودیو هم خوب نیست اصلا. اینکه تو یه دوتا کاراکتر بزنی و یه تب و بیاد، یه دولوپر باسابقه رو سریع‌تر میکنه ولی شروعی بر نابود شدن یه دولوپر تازه کار هستش که هرگز یاد نمیگیره داستان چیه.

    1. من خودم هم پایچارم رو خیلی دوست دارم. اینجا همونطور که شما گفتی، بیشتر از هرچیزی منظورم تازه دولوپر ها بود. درواقع نکته اینه که ما ابزار رو وقتی باید استفاده کنیم که متوجه تغییری که توی عملکردمون می‌کنه بشیم. و نه وقتی که هنوز با کلیت ماجرا هم آشنایی نداریم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *