بهترین زبان برنامه نویسی برای شروع

۱. برنامه نویسی شغل جذابیه. توانایی خلق کردن چیزیه که خیلی ها دوسش دارن و توی دنیای برنامه نویسی، خلق کردن رو به بهترین شکل می‌شه دید. اما مسیر برنامه نویس شدن چجوریه؟ به کی می‌شه گفت برنامه نویس؟ چیکار باید کرد برای برنامه نویس شدن. این اولین مطلبه درمورد برنامه نویس شدن. احتمالن ادامه دار هم باشه. این مطلب منحصرا درمورد انتخاب زبان برنامه نویسی صحبت می‌کنم. اگر قبلن با یه زبان برنامه نویسی کار کردین و چیزای مقدماتی رو می‌دونین، می‌تونین بند ۲ رو نخونید.

۲. انتخاب زبان برنامه نویسی مهمه. نکته اینه که زبان برنامه نویسی، درواقع به طرز فکر شخص برنامه نویس تا حدودی شکل می‌ده. اما همه چیز زبان نیست. همچنان شخص برنامه نویسه که باید مهارت پیدا کنه و حالا هر زبونی بود، بود. اما انتخاب درست زبان برنامه نویسی، کار سختیه. گزینه زیاده. پایتون، جاوا، سی شارپ، پی اچ پی، و… . کدوم رو انتخاب کنیم؟  این که کدوم زبان زبان اول باشه نسبتن مهمه. پایتون یکی از گزینه‌های خوبه. همه چیز رو سرراست کرده. ظاهر ساده ای داره و برای زبان اول بودن در کل مناسبه. من خودم با سی پلاس پلاس برنامه نویسی رو یاد گرفتم. اون هم می‌تونه گزینه‌ی خوبی باشه. شاید یکم سخت تر باشه در اول، ولی همچنان صلاحیتش رو داره.
زبونهایی مثل جاوا و گو و اسکالا شاید مناسب شروع نباشن. برای خو گرفتن با برنامه نویسی ساده بودن یکی از فاکتورای مهمه. مثلن توی زبان جاوا همه چی از بیخ کلاسه و حتی برای سلام دنیا(!) هم باید کلاس تعریف بشه. (اگر نمی دونید چیه، نترسید، سخت نیست) این پیچیدگی ظاهری، شاید کاربردی باشه اما مسئله اینه که در نگاه اول چشم برنامه نویس با کلی چیز جدید مواجه می‌شه که نمی‌فهمه. واسه همین پایتون زبان ایده آله و سی و سی پلاس پلاس هم همچنان قابل انتخابن.

۳.  یکی از تصورات رایج بین تازه‌آموزها اینه که قراره فقط و فقط یه زبان یاد بگیرن. برای همین توی انتخاب اون خیلی وسواس دارن. نکته اینجاست که زبان اول، تنها رسالتش یاد دادن مفاهیم برنامه نویسیه و ما قرار نیست تا آخر عمر باهاش سر کنیم. مثلن خود من یادمه وقتی سی پلاس پلاس یاد گرفته بودم، می خواستم اپ دسکتاپ باهاش بنویسم، رفتم در به در دنبال کتابی که این رو یاد بده. درحالی که امروز مثلن می دونم گزینه های خیلی بهتری برای این کار هست. بی شمار آدم هم می شناسم که زبانی که باهاش شروع کردن،‌با چیزی که تخصصشون شده، متفاوته. وسواس به خرج بدید، ولی نه زیاد. بزنید به جاده. توی مسیر خیلی چیزا دستتون میاد و مثلن وقتی تصمیم گرفتین یه پروژه خاص رو انجام بدید برای خودتون، اون موقع می‌تونین انتخاب کنید که چه زبانی استفاده کنید. شایدم توی دوراهی وب یا دستکتاپ یا موبایل یا چیزای دیگه بهتر بتونید تصمیم بگیرید برای زبان خودتون.

۴. خلاصه مطلب اینه: یک زبان انتخاب کنید، باهاش برنامه نویسی رو متوجه بشید. اگر با مسیرتون سازگار بود، ادامه بدید اما اگر مثلن سی پلاس پلاس بلد بودید و هدفتون وب بود، خیلی راحت می‌تونین شروع کنید به یادگیری زبان جدید. شاید زبان اول چند ماه وقت ببره(چون همزمان دارید یه زبان و یه مفهوم کلی رو یاد می‌گیرید) اما زبان دوم خیلی سریع تر پیش میره. حمل بر خودستایی نباشه ؛) مثلن خود من یادم نیست چقدر طول کشید روی سی پلاس پلاس مسلط بشم، اما یادگیری همون مطالب توی جاوا برام کلن دو سه روز طول کشید. یا وقتی خواستم پایتون یاد بگیرم، توی دو روز کلیت قضیه رو یاد گرفتم. دلیلش این نیست که من خیلی باهوشم، دلیلش اینه که خیلی چیزها (توی سطوح پایین مخصوصن) بین همه ی زبونا مشترکه. مهاجرت از یه زبان برنامه نویسی به یه زبان دیگه کار واقعن راحت و دل نشینیه.

۵. مطالب بعدی حدس می زنم یکی انتخاب فیلد مناسب باشه‌(وب یا موبایل یا چیز دیگه؟) و شاید درمورد انتخاب زبان مناسب برای هر فیلد بنویسم.‌(همه کار رو با یه زبان نمی شه کرد.) همینطور درمورد چیزای دیگه ای که یه برنامه نویس باید بدونه(گیت، دیتابیس و هزار چیز احتمالی دیگه). امیدوارم خوب دربیاد از گل و مفید باشه.

درباره نویسنده


رضا کشاورز معتمدی

رضا کشاورز معتمدی هستم. به اسم رضا کشاورز یا رضا معتمدی می‌شناسن منو. برنامه نویس هستم، فعلن متمرکز روی پایتون. به فیلد‌ علم داده(!) و هوش مصنوعی علاقه دارم. بلاک چین و حواشی دورش هم برام جذابیت داره. مطالعه و دیدن فیلم هم جزو علایقمه. محتوای بلاگ هم حول همین مسائل می‌گرده بیشتر.

ارسال دیدگاه