امان نامه شب

۱. اول اینو بخونید:

برای تسکین این درد نه مرحمی لازم بود و نه طبیبی. گاهی باید فریاد زد؛ اما نه تنها و نه با خود. فقط یک همدرد، یک همدرد می توانست او را آرام کند، تا از درد بگوید و از درد بشنود؛ اما در میان این برهوت چه کسی یا چه چیزی می توانست با او از دردی مشترک سخن بگوید. تنهایی نمی شود تنهایی را علاج کرد.

این ها درمورد اسماعیله. یه مرد که تک و تنها زده توی دل بیابون که یه اسباب بازی فروشی بسازه.

امان نامه شب - علی اردلانی

۲. امان نامه‌ی شب یه مجموعه داستان کوتاهه شامل هفت تا داستان. متن بالا از اولین داستانشه. چیزی که داستان ها رو به هم ربط می‌ده از یه طرف نگاه نسبتن تلخیه که به دنیا دارن آدمهای این داستانها و از طرف دیگه‌ هم تخیلات نویسنده خیلی خوب می‌تونه واقعیت و خیال رو با هم ترکیب کنه و یه سری جاها حتی نمی‌شه این دو رو از هم تشخیص داد. توی داستان‌ها موضوعات و شخصیت‌ها هم جالب و جذابن: یه پسر بچه‌ که شبا خودشو خیس می‌کنه و واسه همین ملامت می‌شه همیشه، یه شاگرد میوه فروشی که عاشق شده، یه خونواده فقیر با یه پدر قمارباز و … . هر داستانش در کل دنیای خودشو داره.

۳. امان‌نامه‌ی شب رو علی اردلانی نوشته. این اولین کتاب نویسنده‌س. انتشارات نگاه کتاب رو چاپ کرده. چاپ اول کتاب برای اواخر سال نود و ششه و احتمالن هنوز همه جا قابل تهیه نباشه. اما خب هم نمایشگاه کتاب نزدیکه و هم انگار می‌شه از سایت خود ناشر خرید کتاب رو.

۴. کمی گلایه: من یه مجموعه شعر ازشهیار قنبری دارم با تیراژ ۱۱هزار تا. چند تا کتاب از اواسط دهه هشتاد دارم که تیراژشون بین ۳ تا ۵ هزار تاست. دو تا نمایشنامه دارم واسه همین ۲ ۳ سال پیش با تیراژ هزار تا. و این کتاب هم که تازه چاپ شده، تیرازش ۵۰۰ تاست. خیلی سیر نزولی ترسناکیه. ۱۱ هزار کجا و ۵۰۰ کجا. تازه تلخی ماجرا اینه که همون ۱۱ هزار تا رو هم اگر با مثلن تیراژ نیم میلیونی، اونم فقط برای چاپ اول کتابای مثلن موراکامی مقایسه کنیم وضع بدتر هم میشه. مطالعه-ستیز بودن یکی از مفاخر فرهنگی ماست و فقط واسه امروز نیست. البته شاید مثلن کتابای دیجیتال و مارکتهایی مثل فیدیبو هم توی این قضیه دخیل باشن، اما در کل ترسناکه وقتی مثلن ببینی کتاب مردی به نام اووه که ۶ ۷ سال پیش چاپ شده، چند میلیون فروش داشته، اما مجموع کتابهای همه‌ی نویسنده‌های مطرح معاصر ما روی هم حتی به میلیون نتونن احتمالن نزدیک بشن. در کل عجیبه حتی. عجیب. نویسنده هایی که خیلی هاشون هیچ حرفی برای گفتن ندارن و صرفن توی کویری مثل ایران تونستن صاحب اسم ورسم بشن و از اون طرف هم آدم هایی که انگار لذت شنیدن قصه و خوندن داستان رو نشناختن هنوز. صرفن برای بهبود روحیه و مثلن-پیشرفت-کردن-شخصیتی حاضرن اراجیف تجاری و جیب خالی کن رو بخونن.

 

 

اینتل – فوتبال – تبلیغ – پردازش تصویر

۱. امشب توی بازی بارسلونا یه چیز باحال دیدم. گل که زده شد یه پخش مجدد باحال از گل بود که توجه جلب می کرد. موقع پخش صحنه گل، دوربین چند درجه دوران داشت. انگاری یهو از سکوی کناری دوربین بیاد وسط زمین. چجوری؟ کار اینتل بود.

۲. قضیه اینه که ۳۸ تا دوربین توی ورزشگاه کار گذاشته شده که خیلی دقیق کالیبره شدن و یه جای مشترک رو همه‌شون دارن می‌گیرن. این با کلی چیز دیگه این امکان رو فراهم می کنن که اون تصویر باحال رو ببینیم. البته من زیاد فوتبالی نیستم و ممکنه این قضیه چند وقتی باشه که اومده و شما قبلن دیده باشیدش.

۳. تصورش شاید سخت باشه. این ویدیو رو ببینید کار دستتون بیاد:

 

اما چیزی که توی تصویر دیده می‌شه یه ذره کارتونی شده انگار و کمی هم رنگ ها پررنگ تر شدن. توی اونی که من امشب دیدم هم همین بود. شاید زیاد نشون بد بودن نباشه، اما هنوز ساید افکت داره این تکنولوژی جدید.

۴. چیز دیگه‌ای که نظرم رو جلب کرد، تاخیر این اتفاق بود. حدودن ۴ ۵ دقه طول کشیده انگار تا این ویدیو آماده بشه. این که اینتل داره این کار رو میکنه برای تبلیغ کردن یه ذره بد می‌کنه این رو. شایدم توقع من بالاست. در کل ایده‌ی باحالیه برای تبلیغ کردن توسط شرکتی که پردازنده تولید می‌کنه.

شیوه‌ی تفکر مهندسی و رنگ و نور مانیتور

۱. قبلن یه مطلب داشتم درمورد آسیب های نگاه کردن طولانی مدت به مانیتور و یه راه حل کوچولو براش. پیامم یه مطلب باحال داره در مورد رنگ و شدت نور مانیتور و تاثیری که روی چشم می‌تونه داشته باشه. این دو تا مطلب شاید خیلی ساده باشن و نصف چیزایی که توشون گفته شده بدیهی به نظر برسه، اما متاسفانه خیلی ها به همین چیزای پیش پا افتاده بی اعتنایی می کنن.

نور خورشید چشماتونو نمی زنه؟

۲. مشکل اصلی اینه: یه سری مثلن برنامه نویس داریم که تا ادیتورشون رو نصب می کنن تم تیره رو انتخاب می کنن چون کول تر و خفن تره. خیلی ها هم اصلن اهمیتی به سلامتی نمی دن و مثلن از ده ساعت بی وقفه پشت کیبورد بودن با افتخار حرف می زنن. مشکل چیه؟ مشکل اینه که ما از مهندسی صرفن یه سری مهارت رو داریم، نه تفکر مهندسی. این تعریف از مهندسی رو من خیلی دوست دارم: طرز فکر مهندسی یعنی توانایی تشخصی این که توی چه موقعیتی باید با منطق تصمیم بگیریم و توی چه موقعیتی با احساس. مثلن انتخاب کردن تم ادیتور، هرچند که سلیقه هم توش دخیله، اما باید منطقی بهش نگاه کرد.

۳. یه کم خودمونی تر. معمار ها و مخصوصن دانشجو های معماری رو دیدین تا حالا؟ اکثرن آراسته ن با تیپ و ظاهر باحال و لباسایی که معلومه واسه انتخابشون وقت گذاشتن. اینو توی معمارا تا حدودی دوست دارم من. هنرشون رو به زندگیشون بسط می‌دن و بهش افتخار می‌کنن. ولی مثلن توی جمع‌های کامپیوتری این قضیه بر عکسه. عینکی شدن بر اثر کار زیاد با کامپیوتر و ریش اصلاح نشده و لباس نا مرتب یه جورایی دارن تبدیل می‌شن به افتخار. این اصلن دوست داشتنی نیست.

ویکی پدیا در ترکیه

۱. امروز اگر یکی از صفحات ویکیپدیا رو باز کنین اون بالا چیز جالبی می‌بینین. نوشته دلمون برای ترکیه تنگ شده. چرا؟ چون تقریبن ده ماهه که ویکیپدیا توی ترکیه مسدود شدده (همون فیلـتر خودمون). اما چرا؟ چون توی یکی از مقاله‌ها (درسته، فقط یک مقاله و نه تمام ویکیپدیا) از ترکیه به عنوان حامی داعش اسم برده شده بوده. عجیبه؟ آره. سانسـور و تحریـم و فیلـتر برای ما ایرانی ها چیز جدیدی نیستن. اما فیلتر شدن چیزی مثل ویکیپدیا یه جور زیاده روی و می‌شه گفت جنایت حساب می‌شه. قبول ندارین؟ مسئله اینجاست که اینجا داریم همون مسئله‌ی تکراری رو می‌بینیم. یه نفر یه حرفی زده و اون یکی نفر بهش برخورده و قدرت این رو هم داشته که بجای سعی در جواب منطقی دادن، مانع شنیده شدن حرف طرف مقابل بشه. این مسئله گویا در همه‌ی جهان هست: ما آدم‌ها دوست نداریم حرف مخالف بشنویم. اما واکنشی که بهش داده می‌شه هرجایی یه جوره.

ترکیه ویکیپدیا رو فیلتر کرده

۲. توی توییتر هشتگ #WeMissTurkey رو دنبال کنید. چیزای جالبی می‌بینید.

پیاده سازی بلاک چین

من چند وقتی رو سر بلاک چین مطالعه کردم و به جاهایی باحالی رسیدم. این وسط یه مشکلی که موقع مطالعه داشتم این بود که کد ساده ای نبود که بتونم اجرا کنم و حداقل یه دمو ساده ببینم یا چیزی مثل این. به یکی دو مورد رسیدم که با کد بلاک چین رو توضیح داده بودن. کد یکی از اونا رو کش رفتم ؛) یکم باحاش ور رفتم و کاری کردم که صرفن توی ترمینال بشه ازش یه خروجی قابل درک گرفت. گذاشتمش روی گیت‌هاب. اگر به بلاک چین علاقه دارید برید ببینیدش: یک بلاک چین ساده با پایتون. اگر نظری درمورد بهتر کردنش هم دارید برام به آدرس resa.keshavarz در جیمیل ارسال کنید(به املای آدرس لطفن دقت کنید) تا ازش بتونیم یه چیز ساده و قابل درک برای آدمای علاقه مند دربیاریم. این جا موند: این بلاک چین ساده با پایتون نوشته شده. چیز خاصی هم نباید براش نصب کنید. برای درکشم صرفن یه ایده‌ی کلی از تکنولوژی بلاک چین و کمی دانش برنامه نویسی و همینطور یه آگاهی سطحی از هش ها کفایت می‌کنه. یه سری توضیحات هم به انگلیسی اونجا هست. ساده نوشته شده که قابل درک باشه. اگر سوالی هم بود با همون آدرس بالا برام بفرستید. همین.

بلاک چین تکنولوژی پشت بیت کوین

قبلن هم توی بلاگ درمورد بلاک چین نوشته بودم. مثل مطلب بلاک چین چیه و چجوری کار می‌کنه و همینطور مطلب چرا بیت کوین مهمه که درمورد بیتکوین، یعنی اولین محصول مبتنی بر بلاک چین.

توجه به کیفیت محصول و جابینجا

۱. چندتا فیلد کاری بودن که توی جابینجا دنبالشون گشتم و نتیجه‌ای نگرفتم. برام خیلی جالبه که هیچکس دنبال متخصص بیگ دیتا یا داده کاوی یا درکل هرچیز مربوط به علم داده نیست. جابینجا یه امکان خیلی خوب داره برای این موقعیت. این امکان رو می‌ده که کلمه کلیدی مورد نظر رو بزنی و هروقت که چیزی مربوط به اون منتشر شد روی سایت، بهت ایمیل بده. کپی باشه یا بکر، ایده‌ی خوبیه و آدم دیگه مجبور نیست که هی خودش چک کنه. الان تقریبن ده روز از قضیه می‌گذره و من هر روز یکی از این ایمیل ها دریافت می‌کنم با هفت هشت تا لینک تو هرکدوم. این یه نمونه‌س:

شغل های پیشنهادی جابینجا

این‌ها رو من در ازای کلمه‌ی کلیدی هدوپ\Hadoop دارم دریافت می‌کنم. رک بگم، افتضاحه. به معنی واقعی کلمه هیچ کمکی نمی‌کنه. اولین کاری که بعد از این نوشته قراره بکنم اینه که این ایمیل ها رو کنسل کنم.

۲. بدیهیه که اگر من برم و از این امکان استفاده کنم و بگم مثلن شغل های مربوط به پایتون رو برای من بفرست، هر روز چند تا شغل مربوط به دستم بیاد. احتمالن اکثرن برنامه نویس وب بخوان، مسلط به جنگو و فلسک. در بدترین شرایط هم با آگهی استخدام ادمین شبکه مواجه می‌شم که توی مهارت‌های مورد نیاز،‌ یه اشاره جزئی هم به پایتون کرده. این رو همه می‌بینن و راضی‌ان. اما من الان موقعیت شغلی ای رو می‌خوام پیدا کنم که هم خود موقعیت کمه، هم متقاضیاش:‌ دقیقن اون جایی که این امکان جالب،‌ کاربردی می‌شه. اما حاصل اینه که حتی یک مورد از پیشنهاد ها به چیزی که من می‌خوام مربوط نیست. بد‌تر از اون:‌ حتی با یه دنیا ارفاق هم نمی‌شه مثلن کارشناس فروش بیمه رو با چیزی که من دنبالشم ربط داد. حتی تلاش نشده از رزومه‌ی من استفاده بشه برای کشف ربط بین این موقعیت های شغلی و تخصص من.  ساده‌ترین کاری که می‌تونستن بکنن این بود که از توی پروفایل من ببینن که من مردم و بهم حداقل چیزایی رو نشون بدن که مربوط به من می‌شه. من می‌تونم کارشناس تولید محتوای خانم باشم؟

۳. مشکل چیه؟ این یه عادت بده که ما فکر کنیم چیزی که برای یه مورد خاص جواب داد، برای همه چیز جواب می‌ده. احتمالن توی تست این فیچر چند تا چیزی که به ذهن خودشون رسیده رو امتحان کردن و از نتیجه راضی بودن و رفتن سراغ کارای دیگه‌شون. اولین مشکل: تست نکردن درست. دیگه چی؟ کیفیت ایمیلی که توسط ابزار ما فرستاده می‌شه، نماینده‌ی کیفیت کار ماست. اوکیه که چیزی مرتبط با تخصص مورد نظر من پیدا نشه. اما فاجعه‌س که هرجور شده تلاش کنن یه چیزی به من نشون بدن. اون چیزی که از من به عنوان کلمه‌ی کلیدی پرسیدن، توی هیچ کدوم از شغل‌های پیشنهادیشون پیدا نمی‌شه، حتی به صورت بی ربط. مشکل دوم: سطح دقت رو می‌ارن پایین تا مشتری دست خالی نمونه. این خیلی بده. این که اهمیت نمی‌دن به وقت کاربر و اصلن فکر نمی‌کنن کسی که برای صرفه‌جویی توی وقت داره از این امکان استفاده می‌کنه، احتمالن دوست نداره هر روز ایمیلی بگیره که عملن مزاحمت حساب می‌شه.

 

۴. درس اخلاقی: به کیفیت کارتون اهمیت بدین. تناقض تلخیه که چیزی که قراره برای صرفه جویی در وقت استفاده بشه، باعث شه وقت مشتری بیشتر هدر بره.

 

 

  •  به جابینجا ایمیل زدم و این مسئله رو گفتم. چند روزه که جوابی ندادن و با توجه به این نگرش به کار، احتمال این که جواب بدن نزدیک به صفره. اگر جوابی بدن، این مطلب آپدیت می‌شه.

پیشنهاد: آشنایی با خالق لینوکس

۱. این سیستم عاملی که ما بهش می‌گیم لینوکس، اگر بخوایم درست بگیم باید بگیم گنو/لینوکس. چون از تلفیق دو تا پروژه‌ی جدا از هم تشکیل شده. یه کرنل: لینوکس و یک سری ابزار کاربردی که در مجموع جزو گنو حساب می‌شن. سردمدار لینوکس، لینوس توروالدزه و گنو هم با نظارت ریچارد استالمن پیش می‌ره. دو تا شخصیت که شاید شناختنشون برای یه گیک خالی از لطف نباشه.

۲. برای آشنایی با توروالدز پارسال کتاب فقط برای تفریح رو معرفی کرده بودم که تقریبن اتوبیوگرافی توروالدزه. اگر حال ندارین اونو بخونین، یه ویدیو از تد هست که می‌تونه شناخت اولیه خوبی از توروالدز بهتون بده. برخلاف  روال عادی تد که یکی میاد و صحبت می‌کنه درمورد یه چیزی، این دفعه یه مصاحبه‌س این ویدیو: مصاحبه با لینوس توروالدز. نمی‌شه گفت خیلی فنیه. برای آدمای غیر فنی هم می‌تونه دیدنش فان باشه. اما از اون مصاحبه‌های لوس که کلن درمورد رنگ و غذا و ماشین مورد علاقه افراده هم نیست، هرچند که از رنگ دیوار اتاق توروالدز هم حرف وسط میآد ؛) . ببینید ویدیو رو: لینوس توروالدز: ذهن پشت لینوکس. خبر خوش اینکه اگر زبانتون خوب نیست، نگران نباشید. خود توروالدز هم اصالتن انگلیسی زبان نیست و فهمیدن حرفاش آسونه. بهتر از اون اینکه زیرنویس فارسی هم داره.

۳. یک نقل قول از همین ویدیو. می‌دونین که لینوکس اوپن سورسه. مصاحبه کننده می‌پرسه که ناراحت نیستی همچین چیزی بزرگی رو رها کردی (عمومی کردی)؟ توروالدز جواب می‌ده که: اگر این کار رو نمی‌کردم، اینقدر بزرگ نمی‌شد.

فرق فایرفاکس و گوگل کروم و اینترنت اکسپلورر چیه

۱.  اینترنت اکسپلورر یه مرورگر اینترنته که توسط مایکروسافت تولید شده و توی ویندوز، مرورگر پیش فرضه. اونقدر ضعیف بوده که انواع و اقسام جوک براش ساخته شده. هم صبر کاربر رو موقع باز کردن سایتا تموم می‌کنه، از بس کنده، و هم اشک برنامه نویس‌ها(فرانت اند کارها) رو در میاره تا بتونن چیزی بنویسن که توی اینترنت اکسپلورر درست نشون داده بشه. به قول یکی، تنها کاربرد اینترنت اکسپلورر اینه که باهاش یه مرورگر دیگه دانلود کنی.

 

۲. گوگل کروم یه براوزر رایگان تولید شده توسط گوگله. کلی ویژگی خوب داره،  مثل ظاهر ساده اما زیباش، سرعت بالای لود کردن صفحات و پلاگین هایی که می‌شه روش نصب کرد. بزرگترین مشکلی که درموردش ذکر می‌شه اینه که رم زیادی مصرف می‌کنه.

۳. فایرفاکس یه نرم افزار رایگان و آزاد و اوپن سورسه که توسط بنیاد موزیلا توسعه داده می‌شه. از نظر کیفیت با کروم توی اکثر چیزا تقریبن برابره. پلاگین های متنوعی داره که خیلی کارای باحال رو می‌شه باهاشون توی براوزر انجام داد. مشکل چندان خاصی هم درموردش نشنیدم تا حالا.

۴. این سه تا مرورگر معروف بازار بود. اما اینجوری نگاه کردن به قضیه خیلی باحال نیست. ببینیم چرا این مرورگرها شدن اون چیزی که می بینیم. ماکروسافت اینترنت اکسپلورر رو برای خودش ساخت. کاملن بسته. فقط برای ویندوز. کیفیتش هم خوب بود، البته تا زمانی که رقبا نیومده بودن. شاید اون قدیم که فقط نت اسکیپ و سفاری بودن، اینترنت اکسپلورر بهترین بود. اما با ورود فایرفاکس به بازار، کم کم اینترنت اکسپلورر رفت توی حاشیه.
کروم رو گوگل ساخت. درواقع کروم ساخت گوگل نیست. اون چیزی که معروف شده،‌ نسخه‌ی ویرایش شده توسط گوگل از یه نرم افزار آزاد و متن بازه. پروژه‌ی کرومیوم هنوز هم داره کار می‌کنه، هرچند که گوگل کروم – به واسطه‌ی گوگل – خیلی معروف تره.
فایرفاکس رو بنیاد موزیلا ساخته. بنیادی که تمرکزش روی توسعه‌ی نرم افزار های آزاده.  برخلاف کروم و اکسپلورر که پشتوانه های ثروتمندی داشتن، هزینه تولید فایرفاکس رو یک سری برنامه نویس می‌دن که حاضرن بدون دستمزد، به توسعه‌ی نرم افزار های آزاد کمک کنن، و همینطور دونیت‌هایی که آدمهای گوشه و کنار دنیا می‌کنن. فایرفاکس به حریم شخصی کاربراش احترام می‌ذاره (برخلاف کروم و اکسپلورر) و سعی کلی بنیاد موزیلا در محقق کردن اینترنت آزاده، و فایرفاکس دروازه‌ی این انترنت آزاد.

۵. نرم افزار‌های آزاد با یک هدف اصلی اومدن به بازار: حرف آزادی افراد در دنیای مدرن. امروز تعقیب شدن توی خیابون برای هرکسی ناخوشاینده، حتی اگر کار خلافی مرتکب نشده باشه. اما جالبه که خیلی ها به تعقیب شدن توی دنیای دیجیتال اهمیت نمی‌دن. نرم افزاری مثل کروم فقط بخاطر کیفیتش از طرف جامعه قبول می‌شه، اما نباید این نکته رو فراموش کرد که این یه نرم افزار انحصاریه و ما نمی‌دونیم پشت پرده چه خبره. احتیاط حکم می‌کنه که ما از نرم افزار‌هایی که حاضر نیستن سورس کدشون رو ارائه بدن، دوری کنیم.

۶. کمک به آزادی نرم افزار می‌تونه از هر راهی باشه. اما یقینن ساده ترین راهش – که از هر کسی بر می‌اد – استفاده باشه. از نرم افزار آزاد استفاده کنیم و با استفاده از کروم – با همه‌ی خوبی‌هاش – اطلاعات شخصیمون رو در اختیار این و اون نذاریم. اگر هم شما از کسایی هستید که از فایرفاکس استفاده می‌کنید، می‌تونید یه مبلغ دلخواه رو به این پروژه دونیت کنید.

 

 

  •  اینترنت اکسپلورر مرورگر قدیمیه مایکروسافته. توی ویندوز ۱۰ یه مرورگر جدید اومد به اسم اج که شاید کیفیت بهتری داشته باشه، اما همچنان یه نرم افزار انحصاریه.
  • کرومیوم از نظر ظاهری و عملکرد فرق چندانی با کروم نداره. اونم گزینه‌ی خوبی برای استفاده س.

پایتون دو و سه در آناکوندا

۱. موقع نصب آناکوندا دو تا گزینه هست: آناکوندا برای پایتون ۲ و آناکوندا برای پایتون ۳. من خودم با پایتون سه بیشتر سر و کار دارم اما گاهی ممکنه پیش بیاد که آدم به پایتون ۲ هم نیاز داشته باشه‌(پیش اومد دیروز). نصب دوباره‌ی اناکوندا کار جالبی نبود برام. کمی گشتم و به این راه حل رسیدم:

conda create -n py36 python=3.6 anaconda

با این دستور می‌شه یه محیط مجازی (virtual environment) جدا ساخت و نسخه‌ی پایتون دلخواه رو توش نصب کرد. py36 اسم این محیط مجازیه و می‌تونه هر اسمی باشه(احتمالن باید یکسری قواعد اسم گزاری توش رعایت شه، مثلن با عدد شروع نشه و توش فاصله نباشه و…). python=3.6 مشخص می‌کنه که از چه ورژنی از پایتون توی این محیط مجازی قراره استفاده بشه. می‌تونه مثلن ۲.۷ باشه این مقدار‌(چیزی که من نیاز داشتم.)
برای استفاده از این محیط مجازی هم کافیه عبارت زیر رو توی ترمینال بزنید:

source activate py36

 

بعد از این می‌شه خیلی راحت نویگیتور آناکوندا رو از ترمینال باز کرد و موقع ساختن فایل جدید توی نوت بوک، نسخه ای از پایتون استفاده می‌شه که توی محیط مجازی نصب شده.

 

۲.  پروژه‌ی آناکوندا یکی از چیزای خیلی باحال دنیای پایتونه. آناکوندا همه‌ی (تقریبن همه) ماژول های پایتون رو – مخصوصن اونهایی که توی علم داده – کاربرد دارن رو یکجا جمع کرده و آدم رو از نصب های مکرر و پیدا نشدن پکیج ها و اینجور چیزای حوصله سربر خلاص می‌کنه. یک سری ابزار دیگه هم می ده مثل یه نوت بوک که باهاش می‌شه توی مرورگر کد نوشت. خیلی چیز باحالیه در کل. البته این نوت بوک (ژوپیتر) جدا هم قابل دسترسه اما خب توی آناکوندا هم هست. معرفی آناکوندا بمونه برای بعد.

بهترین زبان برنامه نویسی برای شروع

۱. برنامه نویسی شغل جذابیه. توانایی خلق کردن چیزیه که خیلی ها دوسش دارن و توی دنیای برنامه نویسی، خلق کردن رو به بهترین شکل می‌شه دید. اما مسیر برنامه نویس شدن چجوریه؟ به کی می‌شه گفت برنامه نویس؟ چیکار باید کرد برای برنامه نویس شدن. این اولین مطلبه درمورد برنامه نویس شدن. احتمالن ادامه دار هم باشه. این مطلب منحصرا درمورد انتخاب زبان برنامه نویسی صحبت می‌کنم. اگر قبلن با یه زبان برنامه نویسی کار کردین و چیزای مقدماتی رو می‌دونین، می‌تونین بند ۲ رو نخونید.

۲. انتخاب زبان برنامه نویسی مهمه. نکته اینه که زبان برنامه نویسی، درواقع به طرز فکر شخص برنامه نویس تا حدودی شکل می‌ده. اما همه چیز زبان نیست. همچنان شخص برنامه نویسه که باید مهارت پیدا کنه و حالا هر زبونی بود، بود. اما انتخاب درست زبان برنامه نویسی، کار سختیه. گزینه زیاده. پایتون، جاوا، سی شارپ، پی اچ پی، و… . کدوم رو انتخاب کنیم؟  این که کدوم زبان زبان اول باشه نسبتن مهمه. پایتون یکی از گزینه‌های خوبه. همه چیز رو سرراست کرده. ظاهر ساده ای داره و برای زبان اول بودن در کل مناسبه. من خودم با سی پلاس پلاس برنامه نویسی رو یاد گرفتم. اون هم می‌تونه گزینه‌ی خوبی باشه. شاید یکم سخت تر باشه در اول، ولی همچنان صلاحیتش رو داره.
زبونهایی مثل جاوا و گو و اسکالا شاید مناسب شروع نباشن. برای خو گرفتن با برنامه نویسی ساده بودن یکی از فاکتورای مهمه. مثلن توی زبان جاوا همه چی از بیخ کلاسه و حتی برای سلام دنیا(!) هم باید کلاس تعریف بشه. (اگر نمی دونید چیه، نترسید، سخت نیست) این پیچیدگی ظاهری، شاید کاربردی باشه اما مسئله اینه که در نگاه اول چشم برنامه نویس با کلی چیز جدید مواجه می‌شه که نمی‌فهمه. واسه همین پایتون زبان ایده آله و سی و سی پلاس پلاس هم همچنان قابل انتخابن.

۳.  یکی از تصورات رایج بین تازه‌آموزها اینه که قراره فقط و فقط یه زبان یاد بگیرن. برای همین توی انتخاب اون خیلی وسواس دارن. نکته اینجاست که زبان اول، تنها رسالتش یاد دادن مفاهیم برنامه نویسیه و ما قرار نیست تا آخر عمر باهاش سر کنیم. مثلن خود من یادمه وقتی سی پلاس پلاس یاد گرفته بودم، می خواستم اپ دسکتاپ باهاش بنویسم، رفتم در به در دنبال کتابی که این رو یاد بده. درحالی که امروز مثلن می دونم گزینه های خیلی بهتری برای این کار هست. بی شمار آدم هم می شناسم که زبانی که باهاش شروع کردن،‌با چیزی که تخصصشون شده، متفاوته. وسواس به خرج بدید، ولی نه زیاد. بزنید به جاده. توی مسیر خیلی چیزا دستتون میاد و مثلن وقتی تصمیم گرفتین یه پروژه خاص رو انجام بدید برای خودتون، اون موقع می‌تونین انتخاب کنید که چه زبانی استفاده کنید. شایدم توی دوراهی وب یا دستکتاپ یا موبایل یا چیزای دیگه بهتر بتونید تصمیم بگیرید برای زبان خودتون.

۴. خلاصه مطلب اینه: یک زبان انتخاب کنید، باهاش برنامه نویسی رو متوجه بشید. اگر با مسیرتون سازگار بود، ادامه بدید اما اگر مثلن سی پلاس پلاس بلد بودید و هدفتون وب بود، خیلی راحت می‌تونین شروع کنید به یادگیری زبان جدید. شاید زبان اول چند ماه وقت ببره(چون همزمان دارید یه زبان و یه مفهوم کلی رو یاد می‌گیرید) اما زبان دوم خیلی سریع تر پیش میره. حمل بر خودستایی نباشه ؛) مثلن خود من یادم نیست چقدر طول کشید روی سی پلاس پلاس مسلط بشم، اما یادگیری همون مطالب توی جاوا برام کلن دو سه روز طول کشید. یا وقتی خواستم پایتون یاد بگیرم، توی دو روز کلیت قضیه رو یاد گرفتم. دلیلش این نیست که من خیلی باهوشم، دلیلش اینه که خیلی چیزها (توی سطوح پایین مخصوصن) بین همه ی زبونا مشترکه. مهاجرت از یه زبان برنامه نویسی به یه زبان دیگه کار واقعن راحت و دل نشینیه.

۵. مطالب بعدی حدس می زنم یکی انتخاب فیلد مناسب باشه‌(وب یا موبایل یا چیز دیگه؟) و شاید درمورد انتخاب زبان مناسب برای هر فیلد بنویسم.‌(همه کار رو با یه زبان نمی شه کرد.) همینطور درمورد چیزای دیگه ای که یه برنامه نویس باید بدونه(گیت، دیتابیس و هزار چیز احتمالی دیگه). امیدوارم خوب دربیاد از گل و مفید باشه.