ویکی پدیا در ترکیه

۱. امروز اگر یکی از صفحات ویکیپدیا رو باز کنین اون بالا چیز جالبی می‌بینین. نوشته دلمون برای ترکیه تنگ شده. چرا؟ چون تقریبن ده ماهه که ویکیپدیا توی ترکیه مسدود شدده (همون فیلـتر خودمون). اما چرا؟ چون توی یکی از مقاله‌ها (درسته، فقط یک مقاله و نه تمام ویکیپدیا) از ترکیه به عنوان حامی داعش اسم برده شده بوده. عجیبه؟ آره. سانسـور و تحریـم و فیلـتر برای ما ایرانی ها چیز جدیدی نیستن. اما فیلتر شدن چیزی مثل ویکیپدیا یه جور زیاده روی و می‌شه گفت جنایت حساب می‌شه. قبول ندارین؟ مسئله اینجاست که اینجا داریم همون مسئله‌ی تکراری رو می‌بینیم. یه نفر یه حرفی زده و اون یکی نفر بهش برخورده و قدرت این رو هم داشته که بجای سعی در جواب منطقی دادن، مانع شنیده شدن حرف طرف مقابل بشه. این مسئله گویا در همه‌ی جهان هست: ما آدم‌ها دوست نداریم حرف مخالف بشنویم. اما واکنشی که بهش داده می‌شه هرجایی یه جوره.

ترکیه ویکیپدیا رو فیلتر کرده

۲. توی توییتر هشتگ #WeMissTurkey رو دنبال کنید. چیزای جالبی می‌بینید.

پیاده سازی بلاک چین

من چند وقتی رو سر بلاک چین مطالعه کردم و به جاهایی باحالی رسیدم. این وسط یه مشکلی که موقع مطالعه داشتم این بود که کد ساده ای نبود که بتونم اجرا کنم و حداقل یه دمو ساده ببینم یا چیزی مثل این. به یکی دو مورد رسیدم که با کد بلاک چین رو توضیح داده بودن. کد یکی از اونا رو کش رفتم ؛) یکم باحاش ور رفتم و کاری کردم که صرفن توی ترمینال بشه ازش یه خروجی قابل درک گرفت. گذاشتمش روی گیت‌هاب. اگر به بلاک چین علاقه دارید برید ببینیدش: یک بلاک چین ساده با پایتون. اگر نظری درمورد بهتر کردنش هم دارید برام به آدرس resa.keshavarz در جیمیل ارسال کنید(به املای آدرس لطفن دقت کنید) تا ازش بتونیم یه چیز ساده و قابل درک برای آدمای علاقه مند دربیاریم. این جا موند: این بلاک چین ساده با پایتون نوشته شده. چیز خاصی هم نباید براش نصب کنید. برای درکشم صرفن یه ایده‌ی کلی از تکنولوژی بلاک چین و کمی دانش برنامه نویسی و همینطور یه آگاهی سطحی از هش ها کفایت می‌کنه. یه سری توضیحات هم به انگلیسی اونجا هست. ساده نوشته شده که قابل درک باشه. اگر سوالی هم بود با همون آدرس بالا برام بفرستید. همین.

بلاک چین تکنولوژی پشت بیت کوین

قبلن هم توی بلاگ درمورد بلاک چین نوشته بودم. مثل مطلب بلاک چین چیه و چجوری کار می‌کنه و همینطور مطلب چرا بیت کوین مهمه که درمورد بیتکوین، یعنی اولین محصول مبتنی بر بلاک چین.

توجه به کیفیت محصول و جابینجا

۱. چندتا فیلد کاری بودن که توی جابینجا دنبالشون گشتم و نتیجه‌ای نگرفتم. برام خیلی جالبه که هیچکس دنبال متخصص بیگ دیتا یا داده کاوی یا درکل هرچیز مربوط به علم داده نیست. جابینجا یه امکان خیلی خوب داره برای این موقعیت. این امکان رو می‌ده که کلمه کلیدی مورد نظر رو بزنی و هروقت که چیزی مربوط به اون منتشر شد روی سایت، بهت ایمیل بده. کپی باشه یا بکر، ایده‌ی خوبیه و آدم دیگه مجبور نیست که هی خودش چک کنه. الان تقریبن ده روز از قضیه می‌گذره و من هر روز یکی از این ایمیل ها دریافت می‌کنم با هفت هشت تا لینک تو هرکدوم. این یه نمونه‌س:

شغل های پیشنهادی جابینجا

این‌ها رو من در ازای کلمه‌ی کلیدی هدوپ\Hadoop دارم دریافت می‌کنم. رک بگم، افتضاحه. به معنی واقعی کلمه هیچ کمکی نمی‌کنه. اولین کاری که بعد از این نوشته قراره بکنم اینه که این ایمیل ها رو کنسل کنم.

۲. بدیهیه که اگر من برم و از این امکان استفاده کنم و بگم مثلن شغل های مربوط به پایتون رو برای من بفرست، هر روز چند تا شغل مربوط به دستم بیاد. احتمالن اکثرن برنامه نویس وب بخوان، مسلط به جنگو و فلسک. در بدترین شرایط هم با آگهی استخدام ادمین شبکه مواجه می‌شم که توی مهارت‌های مورد نیاز،‌ یه اشاره جزئی هم به پایتون کرده. این رو همه می‌بینن و راضی‌ان. اما من الان موقعیت شغلی ای رو می‌خوام پیدا کنم که هم خود موقعیت کمه، هم متقاضیاش:‌ دقیقن اون جایی که این امکان جالب،‌ کاربردی می‌شه. اما حاصل اینه که حتی یک مورد از پیشنهاد ها به چیزی که من می‌خوام مربوط نیست. بد‌تر از اون:‌ حتی با یه دنیا ارفاق هم نمی‌شه مثلن کارشناس فروش بیمه رو با چیزی که من دنبالشم ربط داد. حتی تلاش نشده از رزومه‌ی من استفاده بشه برای کشف ربط بین این موقعیت های شغلی و تخصص من.  ساده‌ترین کاری که می‌تونستن بکنن این بود که از توی پروفایل من ببینن که من مردم و بهم حداقل چیزایی رو نشون بدن که مربوط به من می‌شه. من می‌تونم کارشناس تولید محتوای خانم باشم؟

۳. مشکل چیه؟ این یه عادت بده که ما فکر کنیم چیزی که برای یه مورد خاص جواب داد، برای همه چیز جواب می‌ده. احتمالن توی تست این فیچر چند تا چیزی که به ذهن خودشون رسیده رو امتحان کردن و از نتیجه راضی بودن و رفتن سراغ کارای دیگه‌شون. اولین مشکل: تست نکردن درست. دیگه چی؟ کیفیت ایمیلی که توسط ابزار ما فرستاده می‌شه، نماینده‌ی کیفیت کار ماست. اوکیه که چیزی مرتبط با تخصص مورد نظر من پیدا نشه. اما فاجعه‌س که هرجور شده تلاش کنن یه چیزی به من نشون بدن. اون چیزی که از من به عنوان کلمه‌ی کلیدی پرسیدن، توی هیچ کدوم از شغل‌های پیشنهادیشون پیدا نمی‌شه، حتی به صورت بی ربط. مشکل دوم: سطح دقت رو می‌ارن پایین تا مشتری دست خالی نمونه. این خیلی بده. این که اهمیت نمی‌دن به وقت کاربر و اصلن فکر نمی‌کنن کسی که برای صرفه‌جویی توی وقت داره از این امکان استفاده می‌کنه، احتمالن دوست نداره هر روز ایمیلی بگیره که عملن مزاحمت حساب می‌شه.

 

۴. درس اخلاقی: به کیفیت کارتون اهمیت بدین. تناقض تلخیه که چیزی که قراره برای صرفه جویی در وقت استفاده بشه، باعث شه وقت مشتری بیشتر هدر بره.

 

 

  •  به جابینجا ایمیل زدم و این مسئله رو گفتم. چند روزه که جوابی ندادن و با توجه به این نگرش به کار، احتمال این که جواب بدن نزدیک به صفره. اگر جوابی بدن، این مطلب آپدیت می‌شه.

پیشنهاد: آشنایی با خالق لینوکس

۱. این سیستم عاملی که ما بهش می‌گیم لینوکس، اگر بخوایم درست بگیم باید بگیم گنو/لینوکس. چون از تلفیق دو تا پروژه‌ی جدا از هم تشکیل شده. یه کرنل: لینوکس و یک سری ابزار کاربردی که در مجموع جزو گنو حساب می‌شن. سردمدار لینوکس، لینوس توروالدزه و گنو هم با نظارت ریچارد استالمن پیش می‌ره. دو تا شخصیت که شاید شناختنشون برای یه گیک خالی از لطف نباشه.

۲. برای آشنایی با توروالدز پارسال کتاب فقط برای تفریح رو معرفی کرده بودم که تقریبن اتوبیوگرافی توروالدزه. اگر حال ندارین اونو بخونین، یه ویدیو از تد هست که می‌تونه شناخت اولیه خوبی از توروالدز بهتون بده. برخلاف  روال عادی تد که یکی میاد و صحبت می‌کنه درمورد یه چیزی، این دفعه یه مصاحبه‌س این ویدیو: مصاحبه با لینوس توروالدز. نمی‌شه گفت خیلی فنیه. برای آدمای غیر فنی هم می‌تونه دیدنش فان باشه. اما از اون مصاحبه‌های لوس که کلن درمورد رنگ و غذا و ماشین مورد علاقه افراده هم نیست، هرچند که از رنگ دیوار اتاق توروالدز هم حرف وسط میآد ؛) . ببینید ویدیو رو: لینوس توروالدز: ذهن پشت لینوکس. خبر خوش اینکه اگر زبانتون خوب نیست، نگران نباشید. خود توروالدز هم اصالتن انگلیسی زبان نیست و فهمیدن حرفاش آسونه. بهتر از اون اینکه زیرنویس فارسی هم داره.

۳. یک نقل قول از همین ویدیو. می‌دونین که لینوکس اوپن سورسه. مصاحبه کننده می‌پرسه که ناراحت نیستی همچین چیزی بزرگی رو رها کردی (عمومی کردی)؟ توروالدز جواب می‌ده که: اگر این کار رو نمی‌کردم، اینقدر بزرگ نمی‌شد.

فرق فایرفاکس و گوگل کروم و اینترنت اکسپلورر چیه

۱.  اینترنت اکسپلورر یه مرورگر اینترنته که توسط مایکروسافت تولید شده و توی ویندوز، مرورگر پیش فرضه. اونقدر ضعیف بوده که انواع و اقسام جوک براش ساخته شده. هم صبر کاربر رو موقع باز کردن سایتا تموم می‌کنه، از بس کنده، و هم اشک برنامه نویس‌ها(فرانت اند کارها) رو در میاره تا بتونن چیزی بنویسن که توی اینترنت اکسپلورر درست نشون داده بشه. به قول یکی، تنها کاربرد اینترنت اکسپلورر اینه که باهاش یه مرورگر دیگه دانلود کنی.

 

۲. گوگل کروم یه براوزر رایگان تولید شده توسط گوگله. کلی ویژگی خوب داره،  مثل ظاهر ساده اما زیباش، سرعت بالای لود کردن صفحات و پلاگین هایی که می‌شه روش نصب کرد. بزرگترین مشکلی که درموردش ذکر می‌شه اینه که رم زیادی مصرف می‌کنه.

۳. فایرفاکس یه نرم افزار رایگان و آزاد و اوپن سورسه که توسط بنیاد موزیلا توسعه داده می‌شه. از نظر کیفیت با کروم توی اکثر چیزا تقریبن برابره. پلاگین های متنوعی داره که خیلی کارای باحال رو می‌شه باهاشون توی براوزر انجام داد. مشکل چندان خاصی هم درموردش نشنیدم تا حالا.

۴. این سه تا مرورگر معروف بازار بود. اما اینجوری نگاه کردن به قضیه خیلی باحال نیست. ببینیم چرا این مرورگرها شدن اون چیزی که می بینیم. ماکروسافت اینترنت اکسپلورر رو برای خودش ساخت. کاملن بسته. فقط برای ویندوز. کیفیتش هم خوب بود، البته تا زمانی که رقبا نیومده بودن. شاید اون قدیم که فقط نت اسکیپ و سفاری بودن، اینترنت اکسپلورر بهترین بود. اما با ورود فایرفاکس به بازار، کم کم اینترنت اکسپلورر رفت توی حاشیه.
کروم رو گوگل ساخت. درواقع کروم ساخت گوگل نیست. اون چیزی که معروف شده،‌ نسخه‌ی ویرایش شده توسط گوگل از یه نرم افزار آزاد و متن بازه. پروژه‌ی کرومیوم هنوز هم داره کار می‌کنه، هرچند که گوگل کروم – به واسطه‌ی گوگل – خیلی معروف تره.
فایرفاکس رو بنیاد موزیلا ساخته. بنیادی که تمرکزش روی توسعه‌ی نرم افزار های آزاده.  برخلاف کروم و اکسپلورر که پشتوانه های ثروتمندی داشتن، هزینه تولید فایرفاکس رو یک سری برنامه نویس می‌دن که حاضرن بدون دستمزد، به توسعه‌ی نرم افزار های آزاد کمک کنن، و همینطور دونیت‌هایی که آدمهای گوشه و کنار دنیا می‌کنن. فایرفاکس به حریم شخصی کاربراش احترام می‌ذاره (برخلاف کروم و اکسپلورر) و سعی کلی بنیاد موزیلا در محقق کردن اینترنت آزاده، و فایرفاکس دروازه‌ی این انترنت آزاد.

۵. نرم افزار‌های آزاد با یک هدف اصلی اومدن به بازار: حرف آزادی افراد در دنیای مدرن. امروز تعقیب شدن توی خیابون برای هرکسی ناخوشاینده، حتی اگر کار خلافی مرتکب نشده باشه. اما جالبه که خیلی ها به تعقیب شدن توی دنیای دیجیتال اهمیت نمی‌دن. نرم افزاری مثل کروم فقط بخاطر کیفیتش از طرف جامعه قبول می‌شه، اما نباید این نکته رو فراموش کرد که این یه نرم افزار انحصاریه و ما نمی‌دونیم پشت پرده چه خبره. احتیاط حکم می‌کنه که ما از نرم افزار‌هایی که حاضر نیستن سورس کدشون رو ارائه بدن، دوری کنیم.

۶. کمک به آزادی نرم افزار می‌تونه از هر راهی باشه. اما یقینن ساده ترین راهش – که از هر کسی بر می‌اد – استفاده باشه. از نرم افزار آزاد استفاده کنیم و با استفاده از کروم – با همه‌ی خوبی‌هاش – اطلاعات شخصیمون رو در اختیار این و اون نذاریم. اگر هم شما از کسایی هستید که از فایرفاکس استفاده می‌کنید، می‌تونید یه مبلغ دلخواه رو به این پروژه دونیت کنید.

 

 

  •  اینترنت اکسپلورر مرورگر قدیمیه مایکروسافته. توی ویندوز ۱۰ یه مرورگر جدید اومد به اسم اج که شاید کیفیت بهتری داشته باشه، اما همچنان یه نرم افزار انحصاریه.
  • کرومیوم از نظر ظاهری و عملکرد فرق چندانی با کروم نداره. اونم گزینه‌ی خوبی برای استفاده س.

پایتون دو و سه در آناکوندا

۱. موقع نصب آناکوندا دو تا گزینه هست: آناکوندا برای پایتون ۲ و آناکوندا برای پایتون ۳. من خودم با پایتون سه بیشتر سر و کار دارم اما گاهی ممکنه پیش بیاد که آدم به پایتون ۲ هم نیاز داشته باشه‌(پیش اومد دیروز). نصب دوباره‌ی اناکوندا کار جالبی نبود برام. کمی گشتم و به این راه حل رسیدم:

conda create -n py36 python=3.6 anaconda

با این دستور می‌شه یه محیط مجازی (virtual environment) جدا ساخت و نسخه‌ی پایتون دلخواه رو توش نصب کرد. py36 اسم این محیط مجازیه و می‌تونه هر اسمی باشه(احتمالن باید یکسری قواعد اسم گزاری توش رعایت شه، مثلن با عدد شروع نشه و توش فاصله نباشه و…). python=3.6 مشخص می‌کنه که از چه ورژنی از پایتون توی این محیط مجازی قراره استفاده بشه. می‌تونه مثلن ۲.۷ باشه این مقدار‌(چیزی که من نیاز داشتم.)
برای استفاده از این محیط مجازی هم کافیه عبارت زیر رو توی ترمینال بزنید:

source activate py36

 

بعد از این می‌شه خیلی راحت نویگیتور آناکوندا رو از ترمینال باز کرد و موقع ساختن فایل جدید توی نوت بوک، نسخه ای از پایتون استفاده می‌شه که توی محیط مجازی نصب شده.

 

۲.  پروژه‌ی آناکوندا یکی از چیزای خیلی باحال دنیای پایتونه. آناکوندا همه‌ی (تقریبن همه) ماژول های پایتون رو – مخصوصن اونهایی که توی علم داده – کاربرد دارن رو یکجا جمع کرده و آدم رو از نصب های مکرر و پیدا نشدن پکیج ها و اینجور چیزای حوصله سربر خلاص می‌کنه. یک سری ابزار دیگه هم می ده مثل یه نوت بوک که باهاش می‌شه توی مرورگر کد نوشت. خیلی چیز باحالیه در کل. البته این نوت بوک (ژوپیتر) جدا هم قابل دسترسه اما خب توی آناکوندا هم هست. معرفی آناکوندا بمونه برای بعد.

بهترین زبان برنامه نویسی برای شروع

۱. برنامه نویسی شغل جذابیه. توانایی خلق کردن چیزیه که خیلی ها دوسش دارن و توی دنیای برنامه نویسی، خلق کردن رو به بهترین شکل می‌شه دید. اما مسیر برنامه نویس شدن چجوریه؟ به کی می‌شه گفت برنامه نویس؟ چیکار باید کرد برای برنامه نویس شدن. این اولین مطلبه درمورد برنامه نویس شدن. احتمالن ادامه دار هم باشه. این مطلب منحصرا درمورد انتخاب زبان برنامه نویسی صحبت می‌کنم. اگر قبلن با یه زبان برنامه نویسی کار کردین و چیزای مقدماتی رو می‌دونین، می‌تونین بند ۲ رو نخونید.

۲. انتخاب زبان برنامه نویسی مهمه. نکته اینه که زبان برنامه نویسی، درواقع به طرز فکر شخص برنامه نویس تا حدودی شکل می‌ده. اما همه چیز زبان نیست. همچنان شخص برنامه نویسه که باید مهارت پیدا کنه و حالا هر زبونی بود، بود. اما انتخاب درست زبان برنامه نویسی، کار سختیه. گزینه زیاده. پایتون، جاوا، سی شارپ، پی اچ پی، و… . کدوم رو انتخاب کنیم؟  این که کدوم زبان زبان اول باشه نسبتن مهمه. پایتون یکی از گزینه‌های خوبه. همه چیز رو سرراست کرده. ظاهر ساده ای داره و برای زبان اول بودن در کل مناسبه. من خودم با سی پلاس پلاس برنامه نویسی رو یاد گرفتم. اون هم می‌تونه گزینه‌ی خوبی باشه. شاید یکم سخت تر باشه در اول، ولی همچنان صلاحیتش رو داره.
زبونهایی مثل جاوا و گو و اسکالا شاید مناسب شروع نباشن. برای خو گرفتن با برنامه نویسی ساده بودن یکی از فاکتورای مهمه. مثلن توی زبان جاوا همه چی از بیخ کلاسه و حتی برای سلام دنیا(!) هم باید کلاس تعریف بشه. (اگر نمی دونید چیه، نترسید، سخت نیست) این پیچیدگی ظاهری، شاید کاربردی باشه اما مسئله اینه که در نگاه اول چشم برنامه نویس با کلی چیز جدید مواجه می‌شه که نمی‌فهمه. واسه همین پایتون زبان ایده آله و سی و سی پلاس پلاس هم همچنان قابل انتخابن.

۳.  یکی از تصورات رایج بین تازه‌آموزها اینه که قراره فقط و فقط یه زبان یاد بگیرن. برای همین توی انتخاب اون خیلی وسواس دارن. نکته اینجاست که زبان اول، تنها رسالتش یاد دادن مفاهیم برنامه نویسیه و ما قرار نیست تا آخر عمر باهاش سر کنیم. مثلن خود من یادمه وقتی سی پلاس پلاس یاد گرفته بودم، می خواستم اپ دسکتاپ باهاش بنویسم، رفتم در به در دنبال کتابی که این رو یاد بده. درحالی که امروز مثلن می دونم گزینه های خیلی بهتری برای این کار هست. بی شمار آدم هم می شناسم که زبانی که باهاش شروع کردن،‌با چیزی که تخصصشون شده، متفاوته. وسواس به خرج بدید، ولی نه زیاد. بزنید به جاده. توی مسیر خیلی چیزا دستتون میاد و مثلن وقتی تصمیم گرفتین یه پروژه خاص رو انجام بدید برای خودتون، اون موقع می‌تونین انتخاب کنید که چه زبانی استفاده کنید. شایدم توی دوراهی وب یا دستکتاپ یا موبایل یا چیزای دیگه بهتر بتونید تصمیم بگیرید برای زبان خودتون.

۴. خلاصه مطلب اینه: یک زبان انتخاب کنید، باهاش برنامه نویسی رو متوجه بشید. اگر با مسیرتون سازگار بود، ادامه بدید اما اگر مثلن سی پلاس پلاس بلد بودید و هدفتون وب بود، خیلی راحت می‌تونین شروع کنید به یادگیری زبان جدید. شاید زبان اول چند ماه وقت ببره(چون همزمان دارید یه زبان و یه مفهوم کلی رو یاد می‌گیرید) اما زبان دوم خیلی سریع تر پیش میره. حمل بر خودستایی نباشه ؛) مثلن خود من یادم نیست چقدر طول کشید روی سی پلاس پلاس مسلط بشم، اما یادگیری همون مطالب توی جاوا برام کلن دو سه روز طول کشید. یا وقتی خواستم پایتون یاد بگیرم، توی دو روز کلیت قضیه رو یاد گرفتم. دلیلش این نیست که من خیلی باهوشم، دلیلش اینه که خیلی چیزها (توی سطوح پایین مخصوصن) بین همه ی زبونا مشترکه. مهاجرت از یه زبان برنامه نویسی به یه زبان دیگه کار واقعن راحت و دل نشینیه.

۵. مطالب بعدی حدس می زنم یکی انتخاب فیلد مناسب باشه‌(وب یا موبایل یا چیز دیگه؟) و شاید درمورد انتخاب زبان مناسب برای هر فیلد بنویسم.‌(همه کار رو با یه زبان نمی شه کرد.) همینطور درمورد چیزای دیگه ای که یه برنامه نویس باید بدونه(گیت، دیتابیس و هزار چیز احتمالی دیگه). امیدوارم خوب دربیاد از گل و مفید باشه.

انتخاب توزیع لینوکس مناسب

۱. لینوکسی شدن کار سختیه. دل کندن از دنیای ویندوز و محیطی که چندین سال بهش خو گرفتیم کار واقعن نفس گیریه. ولی تجربه ایه که واقعن ارزششو داره و حاصلش چیز جالبیه، از جهات متفاوت. یکی از سختی هایی که هست برای مهاجرت از ویندوز به لینوکس، اینه که ما یه ویندوز داریم که هر سه چهار سال یه بار یه نسخه‌ی جدید می‌ده، اما چندین توزیع مختلف لینوکسی داریم که واقعن می‌تونن گیج کنن آدم رو در ابتدا. این مطلب مخاطبش کساییه که توی دوراهی(هزار راهی) انتخاب توزیع مناسب گیر کردن و نمی دونن کدوم توزیع رو انتخاب کنن.

۲. گزینه زیاده اما چیزی که به تازه کارها توصیه می‌شه معمولن یکی از ایناس: اوبونتو، مینت، فدورا. یکی از این سه تا رو انتخاب کنید و تمام. پیشنهاد شخصی من: اوبونتو. یکی از این سه تا رو انتخاب کنید وتمام.

اوبونتو ۱۷.۱۰

۳. چرا اینقدر سریع؟ نکته اینجاست: در بدو ورود به دنیای لینوکس، یه عالمه چیز جدید قراره ببینید. نکته‌ی جالب اینجاست که این چیزای جدید که توی یکی دو ماه اول (تقریبن) قراره ببینید، بین همه‌ی توزیعا مشترکه. مدتی زمان می‌بره برای یه تازه وارد تا به جایی برسه که توی مصرف روزمره و حتی حرفه‌ایش بتونه تفاوت توزیع های مختلف رو درک کنه. به همین سادگی: اوبونتو رو انتخاب کنید و این وسواس انتخاب توزیع پرفکت و ایده‌آل رو بذارید برای بعد از یکی دو ماه تجربه. اون موقعه که وقتی از تفاوت توزیع ها حرف زده می‌شه تازه می‌تونید تشخیص بدید کدوم براتون بهتره و منطقی انتخاب کنید. وگرنه در روزهای اول صرفن وقت دارید هدر می‌دید وقتی هی جستجو می‌کنید به دنبال توزیع بهتر.

۴. دست به کار بشید. اوبونتو آخرین نسخه رو دانلود کنید، نصب کنید، یکی دو ماه باهاش ور برید و بعد تازه وقت اینه که برید توزیع ها رو مقایسه کنید. شایدم مثل من بعد از تست کردن دو سه مورد از توزیعای معروف دیگه، باز برگردید سراغ اوبونتو. این که کدوم توزیع رو انتخاب کنیم برای شروع، سوالیه که از من و احتمالن اکثر کاربرای گنو/لینوکس زیاد پرسیده می‌شه. این مطلب صرفن یه راه حل بهینه برای شروع بود که نوشتم برای راحت کردن کار آدما. وگرنه درواقع بعد از ورود به دنیای لینوکس، دست به جستجو بودن اتفاقن خیلی هم مهمه.

چطور بیت کوین داشته باشیم؟

۱. این مطلب شاید بی نهایت جواب داشته باشه که توی اینترنت هم نمونه‌ش زیاده،‌ حتی به فارسی. اما اینجا خیلی سریع و مختصر یه راه  داشتن و مدیریت بیت کوین رو می نویسم.

کیف پول بیت کوین

۲. بیت کوین هم یه نوع پوله. پس برای نگه داریش نیاز به کیف پول داریم. کیف پول های زیادی هستن که می شه ازشون استفاده کرد. توی سایت بیت کوین دات اورگ می‌شه یه لیست از کیف پول های معتبر دید. می تونید برید و یه مورد رو انتخاب کنید. کیف پول بیت کوین می‌تونه چند حالت باشه: یه وبسایت، یه اپلیکیشن موبایل یا دسکتاپ، و جالب تر از همه: سخت افزار والت. مورد آخر بمونه برای یه فرصت دیگه. از بین سایت ها یا اپ ها یه مورد رو انتخاب کنید. وقتی وارد صفحه‌ی حسابتون بشید، یه جای صفحه باید یه رشته‌ی  سی و یک کاراکتری ببینید که توش اعداد ۰ تا ۹ هستن و حروف انگلیسی a تا f . به این می‌گن آدرس حساب یا کلید عمومی شما. برای گرفتن بیت کوین از دیگران کافیه این رشته رو (با کمال دقت) به بقیه بدید. یه جورایی مثل حساب بانکیتون می‌مونه. کلید خصوصی هم همون پسوردیه که فقط خودتون می دونید و نباید به کسی بگید. (البته توی اپ های موبایل ممکنه یکم قضیه فرق داشته باشه). این رو هم فراموش نکنید که این کلید عمومی و خصوصی تمام چیزیه که شما دارید. از دست دادنش مساویه با از دست دادن داراییتون.‌(البته یه سری از سایتا امکان بازیابی رو می‌دن،‌ اما برای این کار باید بهشون ایمیل خودتون رو بدید که این تا حدودی در تضاده با یکی از ایده‌های پشت بیت‌کوین: بی هویت بودن. اینجوری دارید – هرچند خفیف – رد پایی از خودتون به جا می‌ذارید.)

۳. به دست آوردن بیت کوین هم چند راه داره. یکیش ماین کردن بیت کوینه که درباره ش نوشتم قبلن. یکیش هم خریدنشه. می‌تونین بین دوستاتون بگردید و یه آشنا پیدا کنید که بیت کوین داشته باشه. یه سری جای شبه-صرافی هم هستن(آنلاین) که ازشون می‌شه خرید ولی یه کم دنگ و فنگ داره. حساب ارزی هم اگر داشته باشید، می تونین ازش استفاده کنید.

 

  • کیف پول‌ بیت کوین یه حالت دیگه هم داره. بدون استفاده از این مواردی که توی اون لینک هست. باید به صورت هارد-کور(!)‌ دست به کار شید و مدیریت کار رو به عهده بگیرید. در واقع وقتی توی یه سایت والت ثبت نام می کنید دارید مدیریت کار رو می سپارید به اونا. این روش آخر البته بیشتر مناسب روحیات گیک‌هاست.

ماین کردن بیت کوین: اخلاقی و غیر اخلاقی

۱. بیت کوین و الباقی ارز‌های دیجیتال از راهی به دست می‌ان که بهش می‌گن ماین کردن. انگاری یه معدنه که توش بجای طلا دنبال بیت‌کوین می‌گردن. این عملیات ماین کردن نیاز به توان پردازشی داره. یعنی هرچی کامپیوتر قوی باشه، بیت کوین (یا ارز دیگه‌ای) که به دست‌ می‌اد بیشتره. فلسفه‌ی این قضیه هم توی اینه که توی بیتکوین، بجای این که سرور مرکزی داشته باشیم، این امکان رو فراهم می‌کنیم که هرکسی که خواست به شبکه‌ی ما بپیونده و توی نگه داشتن حساب و کتاب به ما کمک کنه. در ازای توان پردازشی‌ای که هر شخصی‌ (ماینر) در اختیار شبکه‌ی بیتکوین می‌ذاره، بهش دستمزدی داده می‌شه. این دستمزد باعث شده آدمها ترقیب بشن برای کمک به بیت کوین و امروز هم که بیت کوین اینقدر سر زبوناس، همچنان خبری از سرور مرکزی نیست و آدمهای داوطلب از اینور و اونور دنیا دارن کار  رو انجام می‌دن.

۲. ماین کردن کار سود‌دهیه، ولی محدودیت‌هایی هم داره. اول این که روال کار اینه که برای مرحله(جزییات رو می‌ذارم برای بعد) ماینر‌ها باید تلاش کنن برای حل یک مسئله‌ی ریاضی که باهاش بشه صحت تراکنش رو سنجید. این یه کار زمان بر و سنگینه (برای کامپیوتر) و اولین کسی که جواب رو پیدا کنه یک جایزه می‌گیره. در عمل امروز که ماینر‌ها زیادن، برای یه کامپیوتر معمولی چندان نمی‌شه امیدوار بود که بتونه چیزی به دست بیاره.
با توجه به مورد بالا، یه سری چالش بوجود می‌اد. یکیش توان پردازشی بالا. چجوری می‌شه با هزینه کم، بیشترین بازده رو گرفت. برای این کار راههای زیادی هست. مثلن برای یکسری ارز ها بجای سی پی یو، از جی پی یو استفاده می‌کنن. یا حتی یکسری دستگاه مخصوص ماین کردن هم ساخته شده که ترکیبیه از چند تا پردازنده.
مصرف برق یه مشکل دیگه‌س. کامپیوتر‌ها برای رسیدن به اون جواب، نیاز به برق زیادی دارن. این باعث می‌شه که ماین کردن با برق شهری و توی خونه‌های معمولی چندان به صرفه نباشه. راه حل هم این که یکسری ها از پنل‌های خورشیدی استفاده می‌کنن برای تولید برق مورد نیاز، بعضیا از برق صنعتی (توی ایران خودمون حتی) استفاده می‌کنن که ارزون می‌فته و حتی یه مورد خاص توی یه کشور اروپایی که از انرژی گرمایی زمین استفاده می‌کرد برای تولید برق مورد نیازش.

۳. این شیوه‌ی به‌دست آوردن بیت کوین به صورت عادیه. ولی یه راه دیگه هم است: بجای داشتن یه کامپیوتر قوی، از توان پردازشی کم تعداد زیاااادی کامپیوتر استفاده کنیم. نمونه‌ی خیلی خوبش هم اسمارت‌فون ها و کامپیوتر‌های شخصی. چجوری؟ دو تا راه هست. یکیش جا دادن کد مربوط به ماینر(یا چیزی که با یه سرور مربوط به قضیه کانکت بشه) توی کد برنامه های موبایل. اینجوری بدون اینکه کاربر بفهمه از توان گوشیش داره استفاده می‌شه،‌ درحالی که کاربر خوشحاله که مثلن یه تلگرام داره که از تلگرام اصلی بهتره و امکانات بیشتری داره. راه دیگه هم قرار دادن کد مربوطه توی وبسایته. با استفاده از جاوااکریپت خیلی سایت ها قسمتی از پردازش رو روی کامپیوتر خود کاربر انجام می‌دن. حالا از این امکان استفاده می‌شه برای ماین کردن. به‌طور خاص ارزی هست به اسم مونرو که از خیلی وقت پیش خیلی مانور داد روی این قضیه که می‌شه با جاوااسکریپت هم کار کرد. حتی پلاگین وردپرس هم داریم برای این کار. کافیه نصب بشه روی سایت و هرکاربری که وارد سایت می‌شه، طعمه‌ی ما می شه برای ماین کردن.

۴. این کار درسته که شدنیه ولی دو تا مشکل هست. اول این که از نظر اخلاقی زیاد درست نیست. درواقع اصلن درست نیست. شما که دارین همچین کاری می‌کنین عملن دارید منابع سیستم مشتری/کاربر/مخاطبتون رو می‌دزدید. مشکل بعدی اینه که هرچند در تئوری، این کار باحال به نظر میاد اما در عمل تعداد بازدیدکننده/کاربرهای خیلی زیادی لازمه برای این که از این راه سود قابل توجهی به دست بیاد. مشکل سوم هم از ترکیب دو مورد اول ساخته می‌شه: شما اگر می‌خواین سود ببرین، از سایت پربازدیدتون مایه می‌ذارین و اگر کسی متوجه بشه، اعتبار شما زیر سوال می‌ره. مثلن یه نمونه‌ی باحالی که این اواخر توی توییتر بهش برخوردم مبین نت بود (البته صحت قضیه جای تامل داره ولی همچنان قابل اعتناست). گویا یک نفر (چه یه تصمیم گیرنده‌ی اصلی و چه یه برنامه نویس تازه کار) از موقعیتش سوء استفاده کرده و چشم طمعش رفته سمت کاربرای زیاد مبین نت.

مرورگر اوپرا جلو گیری از ماین کردن غیر قانونی

۵. اخلاقی ا غیر اخلاقی، خیلی ها این کار رو انجام دادن و سود کم و زیادی هم احتمالن به دست آوردن. ولی حاصلش داغ شدن بی دلیل و هنگ کردن گوشی های آدمهای دیگه بود. خبری خوندم درمورد اوپرا( مرورگر وب) راه حلی داره برای بلاک کردن این طمع‌ها. البته فعلن فقط مرورگر گوشیش رو من شنیدم و از نسخه‌ی دستکتاپ خبری ندارم. اما ایده‌ی خوبیه‌(اگر واقعن از پس کار بر بیاد) برای اوپرا که چند سالیه از بازی مرورگر‌ها بیرون افتاده.

 

۶. گویا بلاک چین و حواشی دورش داره عضو ثابت این بلاگ می‌شه. این تکنولوژی خوبه و کاربردهاش یکی یکی خودشونو نشون خواهند داد. اما مثل هرچیزی جدیدی، تا یه مدت فرصتیه برای سوء استفاده بقیه. شاید دوباره باید حواسمون به نصب نکردن برنامه‌های غیررسمی و مشکوک باشه. همینطور باید به آپدیت نگه داشتن خودمون هم توجه کنیم. دیگه نمی‌شه یه آنتی ویروس روی کامپیوتر نصب کرد و خیال کرد که نصب بودنش یعنی امنیت کامل.
این‌ها از متن جا موند:
–  توی چالش های ماین کردن، حرارت هم مسئله سازه. اگر درست هندل نشه باعث می‌شه سخت افزار گرونمون خیلی زود ناک اوت بشه.
ـ ماین کردن یک روز کار ایده‌آلی بوده اما دیگه نیست. اولین بلاک توی بلاک چین بیت‌کوین که ثبت شد، جایزه‌ش پنجاه بیت کوین بود. امروز این عدد برای هر بلاک شده کسری از یه بیت کوین.
– هرچند کامپیوتر‌های دسکتاپ خیلی کمرنگ شدن،‌ اما همچنان در خطرن. احتمال این که ویروس‌هایی هم برای این کار پخش شده باشه تا الان کم نیست.