شیوه‌ی تفکر مهندسی و رنگ و نور مانیتور

۱. قبلن یه مطلب داشتم درمورد آسیب های نگاه کردن طولانی مدت به مانیتور و یه راه حل کوچولو براش. پیامم یه مطلب باحال داره در مورد رنگ و شدت نور مانیتور و تاثیری که روی چشم می‌تونه داشته باشه. این دو تا مطلب شاید خیلی ساده باشن و نصف چیزایی که توشون گفته شده بدیهی به نظر برسه، اما متاسفانه خیلی ها به همین چیزای پیش پا افتاده بی اعتنایی می کنن.

نور خورشید چشماتونو نمی زنه؟

۲. مشکل اصلی اینه: یه سری مثلن برنامه نویس داریم که تا ادیتورشون رو نصب می کنن تم تیره رو انتخاب می کنن چون کول تر و خفن تره. خیلی ها هم اصلن اهمیتی به سلامتی نمی دن و مثلن از ده ساعت بی وقفه پشت کیبورد بودن با افتخار حرف می زنن. مشکل چیه؟ مشکل اینه که ما از مهندسی صرفن یه سری مهارت رو داریم، نه تفکر مهندسی. این تعریف از مهندسی رو من خیلی دوست دارم: طرز فکر مهندسی یعنی توانایی تشخصی این که توی چه موقعیتی باید با منطق تصمیم بگیریم و توی چه موقعیتی با احساس. مثلن انتخاب کردن تم ادیتور، هرچند که سلیقه هم توش دخیله، اما باید منطقی بهش نگاه کرد.

۳. یه کم خودمونی تر. معمار ها و مخصوصن دانشجو های معماری رو دیدین تا حالا؟ اکثرن آراسته ن با تیپ و ظاهر باحال و لباسایی که معلومه واسه انتخابشون وقت گذاشتن. اینو توی معمارا تا حدودی دوست دارم من. هنرشون رو به زندگیشون بسط می‌دن و بهش افتخار می‌کنن. ولی مثلن توی جمع‌های کامپیوتری این قضیه بر عکسه. عینکی شدن بر اثر کار زیاد با کامپیوتر و ریش اصلاح نشده و لباس نا مرتب یه جورایی دارن تبدیل می‌شن به افتخار. این اصلن دوست داشتنی نیست.

ویکی پدیا در ترکیه

۱. امروز اگر یکی از صفحات ویکیپدیا رو باز کنین اون بالا چیز جالبی می‌بینین. نوشته دلمون برای ترکیه تنگ شده. چرا؟ چون تقریبن ده ماهه که ویکیپدیا توی ترکیه مسدود شدده (همون فیلـتر خودمون). اما چرا؟ چون توی یکی از مقاله‌ها (درسته، فقط یک مقاله و نه تمام ویکیپدیا) از ترکیه به عنوان حامی داعش اسم برده شده بوده. عجیبه؟ آره. سانسـور و تحریـم و فیلـتر برای ما ایرانی ها چیز جدیدی نیستن. اما فیلتر شدن چیزی مثل ویکیپدیا یه جور زیاده روی و می‌شه گفت جنایت حساب می‌شه. قبول ندارین؟ مسئله اینجاست که اینجا داریم همون مسئله‌ی تکراری رو می‌بینیم. یه نفر یه حرفی زده و اون یکی نفر بهش برخورده و قدرت این رو هم داشته که بجای سعی در جواب منطقی دادن، مانع شنیده شدن حرف طرف مقابل بشه. این مسئله گویا در همه‌ی جهان هست: ما آدم‌ها دوست نداریم حرف مخالف بشنویم. اما واکنشی که بهش داده می‌شه هرجایی یه جوره.

ترکیه ویکیپدیا رو فیلتر کرده

۲. توی توییتر هشتگ #WeMissTurkey رو دنبال کنید. چیزای جالبی می‌بینید.

توجه به کیفیت محصول و جابینجا

۱. چندتا فیلد کاری بودن که توی جابینجا دنبالشون گشتم و نتیجه‌ای نگرفتم. برام خیلی جالبه که هیچکس دنبال متخصص بیگ دیتا یا داده کاوی یا درکل هرچیز مربوط به علم داده نیست. جابینجا یه امکان خیلی خوب داره برای این موقعیت. این امکان رو می‌ده که کلمه کلیدی مورد نظر رو بزنی و هروقت که چیزی مربوط به اون منتشر شد روی سایت، بهت ایمیل بده. کپی باشه یا بکر، ایده‌ی خوبیه و آدم دیگه مجبور نیست که هی خودش چک کنه. الان تقریبن ده روز از قضیه می‌گذره و من هر روز یکی از این ایمیل ها دریافت می‌کنم با هفت هشت تا لینک تو هرکدوم. این یه نمونه‌س:

شغل های پیشنهادی جابینجا

این‌ها رو من در ازای کلمه‌ی کلیدی هدوپ\Hadoop دارم دریافت می‌کنم. رک بگم، افتضاحه. به معنی واقعی کلمه هیچ کمکی نمی‌کنه. اولین کاری که بعد از این نوشته قراره بکنم اینه که این ایمیل ها رو کنسل کنم.

۲. بدیهیه که اگر من برم و از این امکان استفاده کنم و بگم مثلن شغل های مربوط به پایتون رو برای من بفرست، هر روز چند تا شغل مربوط به دستم بیاد. احتمالن اکثرن برنامه نویس وب بخوان، مسلط به جنگو و فلسک. در بدترین شرایط هم با آگهی استخدام ادمین شبکه مواجه می‌شم که توی مهارت‌های مورد نیاز،‌ یه اشاره جزئی هم به پایتون کرده. این رو همه می‌بینن و راضی‌ان. اما من الان موقعیت شغلی ای رو می‌خوام پیدا کنم که هم خود موقعیت کمه، هم متقاضیاش:‌ دقیقن اون جایی که این امکان جالب،‌ کاربردی می‌شه. اما حاصل اینه که حتی یک مورد از پیشنهاد ها به چیزی که من می‌خوام مربوط نیست. بد‌تر از اون:‌ حتی با یه دنیا ارفاق هم نمی‌شه مثلن کارشناس فروش بیمه رو با چیزی که من دنبالشم ربط داد. حتی تلاش نشده از رزومه‌ی من استفاده بشه برای کشف ربط بین این موقعیت های شغلی و تخصص من.  ساده‌ترین کاری که می‌تونستن بکنن این بود که از توی پروفایل من ببینن که من مردم و بهم حداقل چیزایی رو نشون بدن که مربوط به من می‌شه. من می‌تونم کارشناس تولید محتوای خانم باشم؟

۳. مشکل چیه؟ این یه عادت بده که ما فکر کنیم چیزی که برای یه مورد خاص جواب داد، برای همه چیز جواب می‌ده. احتمالن توی تست این فیچر چند تا چیزی که به ذهن خودشون رسیده رو امتحان کردن و از نتیجه راضی بودن و رفتن سراغ کارای دیگه‌شون. اولین مشکل: تست نکردن درست. دیگه چی؟ کیفیت ایمیلی که توسط ابزار ما فرستاده می‌شه، نماینده‌ی کیفیت کار ماست. اوکیه که چیزی مرتبط با تخصص مورد نظر من پیدا نشه. اما فاجعه‌س که هرجور شده تلاش کنن یه چیزی به من نشون بدن. اون چیزی که از من به عنوان کلمه‌ی کلیدی پرسیدن، توی هیچ کدوم از شغل‌های پیشنهادیشون پیدا نمی‌شه، حتی به صورت بی ربط. مشکل دوم: سطح دقت رو می‌ارن پایین تا مشتری دست خالی نمونه. این خیلی بده. این که اهمیت نمی‌دن به وقت کاربر و اصلن فکر نمی‌کنن کسی که برای صرفه‌جویی توی وقت داره از این امکان استفاده می‌کنه، احتمالن دوست نداره هر روز ایمیلی بگیره که عملن مزاحمت حساب می‌شه.

 

۴. درس اخلاقی: به کیفیت کارتون اهمیت بدین. تناقض تلخیه که چیزی که قراره برای صرفه جویی در وقت استفاده بشه، باعث شه وقت مشتری بیشتر هدر بره.

 

 

  •  به جابینجا ایمیل زدم و این مسئله رو گفتم. چند روزه که جوابی ندادن و با توجه به این نگرش به کار، احتمال این که جواب بدن نزدیک به صفره. اگر جوابی بدن، این مطلب آپدیت می‌شه.

پرتاب فالکون سنگین به سمت مریخ

۱. امروز،  سه شنبه‌ی جالبیه. اسپیس‌اکس قراره یه راکت به سمت مریخ شلیک کنه. اسپیس‌اکس یکی از شرکتای ایلان ماسک معروفه، مرد پشت تسلا. اتفاقن توی این راکت که قراره دور مریخ بگرده (یعنی توی مدار مریخ قرار بگیره ؛) ) قراره یک خودروی تسلای قرمز رنگ هم باشه. جالب تر این که گویا (احتمالن) قراره آهنگ مرد فضایی (spaceman) دیوید بویی هم پخش بشه توی این ماشین. خیلی باحاله درکل.

۲. این آخرین چیزیه که (تا این لحظه) ایلان ماسک توی اینستاگرمش منتشر کرده که خیلی هم باحاله و ارزش دیدن داره:

 

۳. خبر‌ها رو دنبال کنید. ببینید آیا این راکت تیکه تیکه می‌شه یا به مقصد می‌رسه. رفتن به فضا یکی از چیزاییه که به ذات چیز هیجان انگیزیه. به طرز عجیبی فقط یک بار انسان به یک جسم فضایی دیگه رفت و دیگه تکرار نشد. شاید بعد از این پرتاب بزرگ کمپانی اسپیس‌اکس، به فرستادن دوباره‌ی آدم به ماه و مریخ و جاهای دیگه نزدیک تر بشیم. خوشبینانه اگر نگاه کنیم، شاید یک سری از ما ها توی آینده فرصت رفتن به فضا رو داشته باشیم.

 

ماین کردن بیت کوین: اخلاقی و غیر اخلاقی

۱. بیت کوین و الباقی ارز‌های دیجیتال از راهی به دست می‌ان که بهش می‌گن ماین کردن. انگاری یه معدنه که توش بجای طلا دنبال بیت‌کوین می‌گردن. این عملیات ماین کردن نیاز به توان پردازشی داره. یعنی هرچی کامپیوتر قوی باشه، بیت کوین (یا ارز دیگه‌ای) که به دست‌ می‌اد بیشتره. فلسفه‌ی این قضیه هم توی اینه که توی بیتکوین، بجای این که سرور مرکزی داشته باشیم، این امکان رو فراهم می‌کنیم که هرکسی که خواست به شبکه‌ی ما بپیونده و توی نگه داشتن حساب و کتاب به ما کمک کنه. در ازای توان پردازشی‌ای که هر شخصی‌ (ماینر) در اختیار شبکه‌ی بیتکوین می‌ذاره، بهش دستمزدی داده می‌شه. این دستمزد باعث شده آدمها ترقیب بشن برای کمک به بیت کوین و امروز هم که بیت کوین اینقدر سر زبوناس، همچنان خبری از سرور مرکزی نیست و آدمهای داوطلب از اینور و اونور دنیا دارن کار  رو انجام می‌دن.

۲. ماین کردن کار سود‌دهیه، ولی محدودیت‌هایی هم داره. اول این که روال کار اینه که برای مرحله(جزییات رو می‌ذارم برای بعد) ماینر‌ها باید تلاش کنن برای حل یک مسئله‌ی ریاضی که باهاش بشه صحت تراکنش رو سنجید. این یه کار زمان بر و سنگینه (برای کامپیوتر) و اولین کسی که جواب رو پیدا کنه یک جایزه می‌گیره. در عمل امروز که ماینر‌ها زیادن، برای یه کامپیوتر معمولی چندان نمی‌شه امیدوار بود که بتونه چیزی به دست بیاره.
با توجه به مورد بالا، یه سری چالش بوجود می‌اد. یکیش توان پردازشی بالا. چجوری می‌شه با هزینه کم، بیشترین بازده رو گرفت. برای این کار راههای زیادی هست. مثلن برای یکسری ارز ها بجای سی پی یو، از جی پی یو استفاده می‌کنن. یا حتی یکسری دستگاه مخصوص ماین کردن هم ساخته شده که ترکیبیه از چند تا پردازنده.
مصرف برق یه مشکل دیگه‌س. کامپیوتر‌ها برای رسیدن به اون جواب، نیاز به برق زیادی دارن. این باعث می‌شه که ماین کردن با برق شهری و توی خونه‌های معمولی چندان به صرفه نباشه. راه حل هم این که یکسری ها از پنل‌های خورشیدی استفاده می‌کنن برای تولید برق مورد نیاز، بعضیا از برق صنعتی (توی ایران خودمون حتی) استفاده می‌کنن که ارزون می‌فته و حتی یه مورد خاص توی یه کشور اروپایی که از انرژی گرمایی زمین استفاده می‌کرد برای تولید برق مورد نیازش.

۳. این شیوه‌ی به‌دست آوردن بیت کوین به صورت عادیه. ولی یه راه دیگه هم است: بجای داشتن یه کامپیوتر قوی، از توان پردازشی کم تعداد زیاااادی کامپیوتر استفاده کنیم. نمونه‌ی خیلی خوبش هم اسمارت‌فون ها و کامپیوتر‌های شخصی. چجوری؟ دو تا راه هست. یکیش جا دادن کد مربوط به ماینر(یا چیزی که با یه سرور مربوط به قضیه کانکت بشه) توی کد برنامه های موبایل. اینجوری بدون اینکه کاربر بفهمه از توان گوشیش داره استفاده می‌شه،‌ درحالی که کاربر خوشحاله که مثلن یه تلگرام داره که از تلگرام اصلی بهتره و امکانات بیشتری داره. راه دیگه هم قرار دادن کد مربوطه توی وبسایته. با استفاده از جاوااکریپت خیلی سایت ها قسمتی از پردازش رو روی کامپیوتر خود کاربر انجام می‌دن. حالا از این امکان استفاده می‌شه برای ماین کردن. به‌طور خاص ارزی هست به اسم مونرو که از خیلی وقت پیش خیلی مانور داد روی این قضیه که می‌شه با جاوااسکریپت هم کار کرد. حتی پلاگین وردپرس هم داریم برای این کار. کافیه نصب بشه روی سایت و هرکاربری که وارد سایت می‌شه، طعمه‌ی ما می شه برای ماین کردن.

۴. این کار درسته که شدنیه ولی دو تا مشکل هست. اول این که از نظر اخلاقی زیاد درست نیست. درواقع اصلن درست نیست. شما که دارین همچین کاری می‌کنین عملن دارید منابع سیستم مشتری/کاربر/مخاطبتون رو می‌دزدید. مشکل بعدی اینه که هرچند در تئوری، این کار باحال به نظر میاد اما در عمل تعداد بازدیدکننده/کاربرهای خیلی زیادی لازمه برای این که از این راه سود قابل توجهی به دست بیاد. مشکل سوم هم از ترکیب دو مورد اول ساخته می‌شه: شما اگر می‌خواین سود ببرین، از سایت پربازدیدتون مایه می‌ذارین و اگر کسی متوجه بشه، اعتبار شما زیر سوال می‌ره. مثلن یه نمونه‌ی باحالی که این اواخر توی توییتر بهش برخوردم مبین نت بود (البته صحت قضیه جای تامل داره ولی همچنان قابل اعتناست). گویا یک نفر (چه یه تصمیم گیرنده‌ی اصلی و چه یه برنامه نویس تازه کار) از موقعیتش سوء استفاده کرده و چشم طمعش رفته سمت کاربرای زیاد مبین نت.

مرورگر اوپرا جلو گیری از ماین کردن غیر قانونی

۵. اخلاقی ا غیر اخلاقی، خیلی ها این کار رو انجام دادن و سود کم و زیادی هم احتمالن به دست آوردن. ولی حاصلش داغ شدن بی دلیل و هنگ کردن گوشی های آدمهای دیگه بود. خبری خوندم درمورد اوپرا( مرورگر وب) راه حلی داره برای بلاک کردن این طمع‌ها. البته فعلن فقط مرورگر گوشیش رو من شنیدم و از نسخه‌ی دستکتاپ خبری ندارم. اما ایده‌ی خوبیه‌(اگر واقعن از پس کار بر بیاد) برای اوپرا که چند سالیه از بازی مرورگر‌ها بیرون افتاده.

 

۶. گویا بلاک چین و حواشی دورش داره عضو ثابت این بلاگ می‌شه. این تکنولوژی خوبه و کاربردهاش یکی یکی خودشونو نشون خواهند داد. اما مثل هرچیزی جدیدی، تا یه مدت فرصتیه برای سوء استفاده بقیه. شاید دوباره باید حواسمون به نصب نکردن برنامه‌های غیررسمی و مشکوک باشه. همینطور باید به آپدیت نگه داشتن خودمون هم توجه کنیم. دیگه نمی‌شه یه آنتی ویروس روی کامپیوتر نصب کرد و خیال کرد که نصب بودنش یعنی امنیت کامل.
این‌ها از متن جا موند:
–  توی چالش های ماین کردن، حرارت هم مسئله سازه. اگر درست هندل نشه باعث می‌شه سخت افزار گرونمون خیلی زود ناک اوت بشه.
ـ ماین کردن یک روز کار ایده‌آلی بوده اما دیگه نیست. اولین بلاک توی بلاک چین بیت‌کوین که ثبت شد، جایزه‌ش پنجاه بیت کوین بود. امروز این عدد برای هر بلاک شده کسری از یه بیت کوین.
– هرچند کامپیوتر‌های دسکتاپ خیلی کمرنگ شدن،‌ اما همچنان در خطرن. احتمال این که ویروس‌هایی هم برای این کار پخش شده باشه تا الان کم نیست.

بلاک چین و لاین

۱. لاین هم به جمع علاقه مندان به بلاک چین پیوست. از قرار معلوم قراره بلاک چین هم برای تولید یه ارز دیجیتال استفاده بشه و هم برای یک سری مسائل مجهول دیگه. لاین همون مسنجر معروفیه که البته رگه‌هایی از شبکه اجتماعی بودن رو هم داره. چند سال پیش هم توی ایران خیلی معروف بود اما بازی رو به وایبر و البته تلگرام باخت. حالا هم که موج استفاده از بلاک چین داره همه جا سرک می‌کشه، نوبت لاین شد که سوار این موج بشه.

بلاک چین تکنولوژی پشت بیت کوین

۲. تلگرام و لاین دو تا مسنجر هستن، با کلی کاربر. اگر این دو ارز دیجیتال خودشون رو ارائه بدن، مقبولیت بیشتری – احتمالن – خواهند داشت در مقایسه با مثلن اتریوم که قبل از ظهورش، هیچ شهرتی نداشت. گویا تعداد ارزهای دیجیتال دنیا – که احتمالن تقریبن همه‌شون بر پایه بلاک چین باشن – نزدیک به هزار رسیده. توی این بازار بیت کوین بخاطر سردمدار بودن و اتریوم بخاطر اون اکوسیستم باحالی که قراره ارائه بده و همینطور ریپل به خاطر کاربرد خاصی که داره، معروف شدن. اما الباقی ارزها توی سایه بودن،‌ حداقل برای افرادی که زیاد فنی نیستن. حالا با پیوستن مسنجرهایی با کلی کاربر به این بازار، احتمالن آدمهای بیشتری هم سمت این نوع پول بیان. مخصوصن شاید کسایی که هنوز اعتمادی به پول دیجیتال ندارن، به واسطه این شرکت‌های بزرگ، با این تکنولوژی خو بگیرن. البته اصلن بعید هم نیست که این علاقه لاین به بلاک چین، خودش متاثر از برنامه تلگرام برای استفاده از بلاک چین باشه.

۳. بلاک چین خیلی سر زبوناس. اما برخلاف خیلی‌ها که با شوق ازش تعریف می‌کنن، خیلی ها هم بهش بدبینن. خیلی ها اعتقاد دارن که بیت کوین و درکل پول دیجیتال، تنها کاربرد واقعی بلاک چین بود و این تکنولوژی شاید اونقدر که اسمش خوب در رفته، خوب نباشه. شاید زوده واسه قضاوت، اما پیوستن لاین و تلگرام به گروه بلاک چینی ها شاید باعث جذب آدمهای خلاق بیشتری هم بشه. واقعن هم اگر نگاه کنیم، همچنان بیشترین استفاده از بلاک چین برای تولید ارز دیجیتاله و پروژه‌هایی مثل اتریوم که دارن چیزی فراتر از فقط پول ارائه می‌دن، کمه. به امید دیدن پروژه های باحال تر و جذاب‌تر.

ساتوشی ناکاموتو، مرد یا زن!

۱. بیت کوین رو شخصی به جهان معرفی کرده به اسم ساتوشی ناکاموتو. یک شخص مجهول الهویه که درباره‌ش چیزی نمی‌دونیم جز یک‌سری حدس و گمان. حتی خیلی‌ها معتقدن که ساتوشی ناکاموتو یک نفر نیست، یک گروهه. چون توی پیاده سازی بیت کوین درواقع به مجموعه‌ی گسترده‌ای از مهارت‌ها نیاز بوده و احتمال این که همه‌ش کار یک نفر بوده باشه کمه(نسخه‌ی اولیه بیت‌کوین فقط کار ساتوشی بود. بیت کوین اوپن سورسه و کد تکامل‌یافته‌ش کار گروهیه). اینجا فرض رو می‌ذاریم روی یه نفر بودن ساتوشی.

ناکاموتو خالق بیت کوین

۲. وقتی من می ‌نویسم ساتوشی ناکاموتو، احتمالن شما یه مرد اومده توی ذهنتون. حتی وقتی می‌گم هویتش معلوم نیست، همچنان به مرد بودنش اطمینان دارید.  حتی وقتی یک سری آدم میان و حدس می‌زنن شاید اصلن یه نفر نباشه، بازم فرض رو می‌ذارن روی این که اگر یه نفر باشه، مرده. این یعنی نگاه جنسی. مذکر حساب کردن ناکاموتو فقط به ایران خلاصه نمی‌شه. توی متن های انگلیسی هرجا حرفی از ناکاموتو زده شده، از ضمیر He استفاده شده. نکته اینجاست که توی فرهنگ غربی هرجا جنسیت کسی معلوم نباشه توی متن یا مکالمه هردو حالت رو ذکر می‌کنن. (He or she, He/She) اما توی متنهای مربوط به آقا(!)ی ناکاموتو، یقین این بوده که ایشون مرد هست.

۳. نگاه جنسیتی حتمن نباید مستقیم یا توهین آمیز یا محدود کننده یا با قضاوت عجیب باشه. این که یک شخص مجهول‌الهویه که توی کامپیوتر تخصص داره رو مرد فرض می کنیم یعنی نگاه جنسیتی. درسته که مثلن برنامه نویس های مرد از برنامه‌نویس های زن خیلی بیشترن اما معنیش این نیست که برنامه نویس زن نداریم یا اگر داریم، برنامه نویس زن خوب نداریم. مشکل اینه که ما عادت کردیم اکثریت رو به تدریج همه فرض کنیم. حتی سعی می‌کنیم از اون به بعد از اون امتیاز اکثریت، یه دیوار بسازیم. مثلن رشته مهندسی معدن سالها فقط دانشجوی پسر می‌گرفت توی ایران. چند سال پیش که برای دخترها هم باز شد این رشته، از یکی از دوستام که مهندسی معدن می‌خوند شنیدم که هنوز هم توی ورودی های جدید خبری از دختر نیست. این که شاید معدن جای خوبی برای یه دختر نباشه بحثش جداس. اما این که سالها حق انتخاب از این گروه گرفته شده بده. بدتر از اون این که حتی بعد از تغییر وضع، همچنان دختری علاقه نداره به شرکت توی این رشته، خیلی قابل تأمله.

۴. توی اینستاگرم رسیدم به پروفایل جالبی که برای یه برنامه نویس زن بود. البته نکته اینه که برنامه نویس های زن توی فضای مجازی خیلی فعال ترن یا حداقل خیلی معروف ترن. ولی این یه مورد خاص خیلی برام جذاب بود. پیشنهاد می‌کنم ببینیدش. احتمالش حتی هست که سوژه مطلب بعدیم باشه ؛)

اینستاگرام

 

— ساتوشی ناکاموتو شخصیه که شناختنش خالی از لطف نیست. نگاهی به مطلب مقایسه ناکاموتو با کارل مارکس بندازید.

ترویج بی سوادی توسط بهاره رهنما

۱. امروز توی جمع دوستانه‌مون، یکی یه عکس از اینستاگرم بهاره رهنما – بازیگر تلوزیون – بهم نشون داد:

بهاره رهنما و ترویج بی سوادی و بی اعتنایی به امنیت

زیر عکس هم متن زیر نوشته شده بود:

ممنون از دوستانی که برنامه «هاتگرام» رو درست کردند ، در این روزهای فیلـترینگ تلگرام که خیلی ها کار و کاسبی شان با تلگرام است یا باید از عزیزانشان در خارج از کشور در ارتباط باشند ،هاتگرام گزینه بدون هزینه و بسیار خوبی است!پی نوشت: این روز ها که همه یک پا دایی جان ناپلئون شده ایم و به همه شک داریم،خیلی ها مایل به نصب این برنامه ها نیستند، چون معتقدند که کنترل میشوند، اما من معتقدم که اگر بنا به کنترل تلگرام باشد که کنترل تلگرام اصلی کار سختی نیست! به هر روی اگر مشکوکید که هیچ !اما اگر نیاز به دسترسی راحت به تلگرام بدون فیـلتر دارید بدلیل کار تان یا دسترسی به عزیزانتون من جدا هاتگرام رو توصیه میکنم https://goo.gl/upbT8U! پی نوشت دو: نصب رو گوشی های اندرویدی از کافه بازار و برای آی او اس از سیب اپ📌📌📌بنده چون بچه خارج از ایران دارم توصیه کردم و چون خیلی از دوستانم کارشون این روزها تحت شعاع فیلتـرینگ قرار گرفته ! منتهی شما اگر مشکلی داری که مهمه کنترل نشی و شک داری نصب نکن دوست عزیز🙏🏻

۲. این که یه سلبریتی بیاد و به فیلتـر شدن تلگرم واکنش نشون بده شاید چیز خوبی باشه. اما واکنش هوشمندانه و آگاهانه به این مسئله، تلاش برای از بین بردن مشکله، نه دور زدن قضیه و پاک کردن صورت سوال. خانم رهنما توی این مطلب مردم رو دعوت کرده به استفاده از نرم افزاری به اسم هات گرام که اون جور که از اسمش بر می‌اد، یکی از نسخه‌های غیر رسمی تلگرامه که یه جوری هم داره محدودیت‌های این روز‌ها رو دور میزنه(موقع انتشار این عکس، هنوز تلگرم فیلــتر بوده). عذر شخصی خودش رو هم مادر بودن و داشتن فرزند در خارج از کشور می‌دونه برای این کار و استفاده از هات گرام رو حلال این مشکل. البته جای سواله که چرا تنها کانال ارتباطی ایشون و فرزندش باید تلگرام بوده باشه و چرا از این همه مسنجر دیگه استفاده نکردن. این که خیلی مصرانه هم سعی دارن مردم رو به استفاده از این نرم افزار تحریک کنن و به معرفی بسنده نکردن، موضوع جالبیه. حتی لینک و همینطور جای مناسب برای دانلود رو هم معرفی کردن.

۳. این که ایشون در ازای پول یا هر چیزی بیاد و محصولی رو معرفی کنه، چیز عجیبی نیست. اما توی متن پاشو فراتر از گلیمش گذاشته و وارد حوزه‌ای شده که تخصص خودش نیست. درمورد امکان کنترل تلگرام حرف زده و آسون بودنش. از این ساده می‌گذریم. نصب نرم افزاری رو توصیه می‌کنه و تنها دلیل شک به اون – از نظر خودش – رو هم توجیه می‌کنه. این جا مشکل اصلیه. ناآگاهی از این که چرا نصب نسخه‌ی غیر رسمی از یه نرم افزار می‌تونه بد باشه برای یه شخص خیلی بده. وقتی این شخص این ناآگاهی رو ترویج هم بده، فاجعه‌س.

۴. نصب نرم افزار غیر رسمی تلگرام مشکل سازه. ما وقتی از نسخه‌ی رسمی استفاده می‌کنیم، می‌دونیم که از محتوای پیام‌هامون فقط ما خبر داریم، گیرنده‌ی پیاممون، واحتمالن توسعه‌دهندگان تلگرام. اما وقت استفاده از نسخه‌ی غیر رسمی، یه واسط هم اضافه میشه: کسی که این نسخه رو تولید کرده. اینجا مشکل اینه که ما به این شخص واسط نمی‌تونیم و نباید اعتماد کنیم. هیچ ایده ای نداریم کیه و از کجا اومده. ولی این همه‌ی مشکل نیست.
ما موقع نصب یه اپلیکیشن یک سری اجازه دسترسی رو تایید می‌کنیم. مثلن تلگرام اجازه داره به عکس‌ها و فیلم‌های ما، مخاطبای گوشی ما، موقعیت مکانی ما و خیلی چیزای دیگه دسترسی داشته باشه. این یعنی که مثلن تلگرام می‌تونه بدون اطلاع از ما یک کپی از شماره‌های ما داشته باشه یا بیاد و موقعیت ما رو ثبت کنه. خود تلگرام که اینا رو می‌دونه اصلن چیز خوبی نیست. زندگی ما رو می‌تونه عملن رصد کنه. اما استفاده‌ي ما از تلگرام حاصل یه اعتماد نسبی به این نرم افزاره. اعتماد به این که این یه بیزنس بلند مدت و با هویته و تکلیف ما در موردش معلومه و مهم تر از اون: احتمال این که این اطلاعات به طور مستقیم قرار نیست استفاده بشن.
اما وقتی پای برنامه ‌های متفرقه‌ی تلگرام میاد وسط: ما داریم این اجازه ها رو به کسی می‌دیم که چندان درآمد بالایی شاید نداشته باشه و وسوسه‌ی سوء استفاده از این اطلاعات می‌تونه یکی از محرک‌هاش برای تولید همچین نرم افزاری باشه. حاصل چیه؟ حاصل اینه که احتمالن مثلن یه جوون بیست و چهار پنج ساله توی شهر تهران، در هر لحظه از روز خبر داره که ما با کی حرف می‌زنیم، چی می‌گیم، کجا می‌ریم و… . اینا شاید مشکل سیاسـی نباشن، اما به هر حال تا حالا کم ندیدیم تهدید به افشای اطلاعات شخصی مردم رو. هرچقدر هم که ناحساس باشن، خیلی از ما دوست نداریم کسی ازشون چیزی بدونه. جدای از اینها کم نیستن کسایی که اطلاعات مهمی مثل حساب های بانکیشون رو از این راه به آشناها می‌رسونن و نباید کسی دستش به اینا برسه، بماند که خود این هم کار اشتباهیه.

۵. این که یه سلبریتی معروفه و پر هوادار، کاریش نمی‌شه کرد. این که این افراد در ۹۹ درصد موارد، شخصی در حد الگو بودن نیستن نمی‌شه کاریش کرد. اما این که افراد جامعه‌ بتونن تشخیص بدن که که صلاحیت داره توی چه موردی الگو باشه، چیز واجبیه. باید بتونیم تشخیص بدیم که مثلن محمدرضا گلزار می‌تونه الگوی ما توی لباس پوشیدن باشه، نه فرهنگ یا علی کریمی ورزشکار خوبیه، الگوی سیاسی نیست، یا این که بهاره رهنما توی بازیگر فیلم کمدی بودن(!) می‌تونه الگو باشه، نه مسائل مربوط به تکنولوژی. این نظر‌های نابجا شاید در نظر اول چندان مهم نب اشن، اما فراموش نکنیم که برای خیلی ها این نظرات، حکم دستور رو دارن(مثل نوجوون‌هایی که تتلو رو دنبال می‌کنن) . وقتی ما هم توی شبکه‌های اجتماعی دنبال می‌کنیم این افراد رو و توده‌ی مخاطبانشون رو زیاد می‌کنیم، داریم بهشون مهر تایید می‌زنیم و احتمال دیده‌شدنشون رو بیشتر. بعدن درموردش بیشتر خواهم نوشت یقینن، اما فعلن: فکر نکنیم چون تتلو رو برای خندیدن دنبال می‌کنیم کار بدی نکردیم و موجهه. این طرز فکر کاملن پیش پا افتاده‌ایه.

 

— به دوگانگی زبانی متن بهاره رهنما دقت کنین. این شخص کتابخوانی رو هم سعی می‌کنه ترویج بده اما نمی‌تونه متنی بنویسه که یا مطابق زبان معیار باشه، یا محاوره. (البته شایدم متن رو کسایی دادن که می‌خواستن تبلیغ انجام بشه.

 

ارزونی چیز گرونیه

‍۱. آب هویج دو هزار تومن. آب انار سه هزار تومن. یک عدد پیتزا به همراه نوشابه هفت هزار تومن. فلافل سلف سرویس چهار هزار تومن. اینا قیمتای آشنایی‌ان. توی خیابونای تهران که راه برید، این عددا و تبلیغا رو زیاد می‌بینید. تازه همه‌ی اینا جلوی چشم مشتری حاضر می‌شن. جلوی چشم مشتری هویج می‌ره توی دستگاه یا فلافل پخته می‌شه. تا یکی دو سال پیش از این قیمتا خبر نبود. پیتزای زیر ده هزار تومن تقریبن نمی‌شد پیدا کرد، همینطور درمورد باقی اینایی که ذکر کردم.

پیتزا ارزون تهران

۲. آب هویج از فیلتر رد نشده و پر از تفاله‌س. به انار با سرنگ آب تزریق می‌کنن که از تعداد انار کمتر از معمول، بتونن یه لیوان به مشتری تحویل بدن. فلافل که تکلیفش مشخصه: روغن کشنده و ماده‌ای که معلوم نیست چند درصدش نخوده و چند درصدش مواد عجیب غریب(نخود چندان هم چیز ارزونی حساب نمی‌شه دیگه) و پیتزا هم که تکلیفش مشخصه.

۳. این ارزونی ها رو همه می‌تونن درک کنن: با کاهش کیفیت، هزینه کمتر شده و خب فروشنده سود کمتری هم می‌گیره. این رو شاید درمورد مثلن آب هویج بشه گفت اما در مورد پیتزا نه. در کنار کیفیت، سلامت هم باید مورد توجه قرار بگیره. این که صرفن به دلیل ارزون بودن، قبول کنیم که موجهه که سلامتی‌مون به خطر بیفته اصلن چیز شیرینی نیست.

۴. این‌ها شاید در ظاهر به نفع مردم باشن(جنس ارزون به دست مشتری می‌رسه) اما در واقع یک جور جنایت حساب می‌شن. با سلامت مشتری، مثل یه کالا برخورد می‌شه. این خوب نیست اصلن. در کنار اون کیفیت پایین کم کم از یه بهونه برای ارزون کردن، تبدیل می‌شه به یه قانون و به مرور هم قیمت برمی گرده سر جای خودش و … .

۵. هوای تهران آلوده بود. کی بی کیفیتی ماشین‌ها رو بی اعتننا، فراموش کردیم و بهش عادت کردیم؟ کی بنزینی بی کیفیت رو قبول کردیم، چون می خواستیم بنزین ارزون داشته باشیم؟ ارزونی چیزی نیست که به راحتی به دست بیاد. پایین آوردن قیمت یقینن آخرین کاریه که باید انجام بشه و توی یه روز و یه سال قابل انجام نیست برای خیلی چیزا. این ارزونی های بی توجیه، اصلن چیز خوبی نیستن دوست من!

تلگرام از بلاک چین استفاده خواهد کرد

۱. از علاقه‌ی تلگرام به بلاک چین نوشته بودم. این جا یکم از جزئیات قضیه می‌نویسم. پاول دوروف گفته بود که تلگرام قراره به سمت بلاک چین بره. اما چجوری؟ دقیقا چیکار می‌خوان بکنن با این تکنولوژی؟ قضیه اینه که تلگرام داره روی خلق چیزی تمرکز می‌کنه به اسم Telegram Open Network یا خلاصه‌ش TON. به فارسی می‌شه شبکه‌ی باز تلگرام. قصد دارن اون سیستم تلگرام رو روی یه شبکه‌ی غیر متمرکز(یکی از مزیت‌های بلاک چین) پیاده کنن. حاصل اینه که دیگه سروری وجود نداره. درواقع سرور مرکزی ای وجود نداره. همه چیز پخش شده توی سیستم‌های متفاوت، درست مثل بیت کوین که اونم از بلاک چین استفاده می‌کنه و چیزی به اسم سرور مرکزی نداره و هرکسی که بخواد می‌تونه بهش بپیونده.

شبکه باز تلگرام - مبتنی بر بلاک چین

۲. تلگرام یه ارز دیجیتالم می‌خواد عرضه کنه. یه ارز دیجیتال رمزنگاری شده(کریپتوکارنسی) که  قراره به زودی بیاد بیرون. در کنار اون، یه والت هم برای این ارز(و شاید ارز های دیگه) قراره ساخته بشه. آقای دوروف که خودش خیلی به بیت کوین علاقه داره و مقداری از داراییش رو هم به صورت بیت کوین نگه داشته، حالا داره خودشم به سردمدارای این دنیا می‌پیونده. نکته‌ش اینجاست که با توجه به جامعه‌ی ۲۰۰ میلیونی کاربرای تلگرام و اعتماد نسبی ای که ای کاربرا به این پیام رسان دارن، احتمالن ارز دیجیتال تلگرام هم با اقبال خوبی مواجه شه.

۳. تلگرام یه پیام رسانه. داره می‌ره سمت بلاک چین. یه ارز دیجیتال هم می‌خواد عرضه کنه. باید دید این سه تا پدیده چطور کنار هم قرار می‌گیرن. احتمال این که سیستم برپایه بلاک چین بیاد و کلن جای سیستم امروزی رو بگیره کمه. این کار یه کار جواب-پس-نداده حساب می‌شه و ریسک بزرگیه. از طرفی، احتمالن با توجه به ساختار بلاک چین، کمی هم سرعت کار توش بیاد پایین، پس می‌شه حدس زد که سیستم فعلی تلگرام سر جای خودش بمونه. البته این هم جا نمونه که یکی از دلایلی که گفته می‌شه تلگرام رو داره می‌بره سمت بلاک چین، جلوگیری از سانسـور و تحریـمه. احتمال داره سیستم جدید، چیزی باشه در پیوند با سیستم فعلی تلگرام، اما موازی با اون.
نکته‌ی جالب تر: تلگرام که یه پیام رسانه، قراره یه کریپتوکارنسی و همینطور یه والت هم برای این پول دیجیتال به بازار بده. پیوند خوردن این دو تا با هم می‌تونه چیز باحالی باشه. این که پیام رسانی که من روی گوشیم دارم، کیف پول دیجیتال منم باشه، چیز جالبیه. با این کار احتمالن تجارتی که امروز می‌بینیم توی جامعه‌ی ما داره با تلگرام انجام می‌شه رونق بیشتری بگیره.و گفته می‌شه تبادلات روزانه‌ای که از تلگرام نشأت گرفتن، میلیاردی ان. حالا اگر این پیام رسان بیاد و امکان انتقال اعتبار رو هم توی خودش جا بده، قضیه جالبتر هم می‌شه.

۴. تلگرام رو قبلن یه شبکه‌ی اجتماعی بد معرفی کرده بودم. هنوز هم سر حرفم هستم. تلگرام پیام رسان خوب و شبکه‌ی اجتماعی بدی حساب می‌شه. اما نباید از کارها و فعالیت‌های جالبشون ساده گذشت. از اینکه با هر آپدیت جدید تلگرام، یه امکان و فیچر جدید و نسبتن کاربردی می‌بینیم، نباید ساده رد شد. حالا هم که دارن وارد می‌شن به تکنولوژی مد این روزها، و دارن یه قدم بلندپروازانه برمی‌دارن. تلگرامی که تا حالا کاملن رایگان و بدون منفعت بود، حالا قراره وارد حوزه پول بشه و احتمالا الانه که سوددهیش شروع بشه.  خوبه که اخبارش رو دنبال کنیم.