اینتل – فوتبال – تبلیغ – پردازش تصویر

۱. امشب توی بازی بارسلونا یه چیز باحال دیدم. گل که زده شد یه پخش مجدد باحال از گل بود که توجه جلب می کرد. موقع پخش صحنه گل، دوربین چند درجه دوران داشت. انگاری یهو از سکوی کناری دوربین بیاد وسط زمین. چجوری؟ کار اینتل بود.

۲. قضیه اینه که ۳۸ تا دوربین توی ورزشگاه کار گذاشته شده که خیلی دقیق کالیبره شدن و یه جای مشترک رو همه‌شون دارن می‌گیرن. این با کلی چیز دیگه این امکان رو فراهم می کنن که اون تصویر باحال رو ببینیم. البته من زیاد فوتبالی نیستم و ممکنه این قضیه چند وقتی باشه که اومده و شما قبلن دیده باشیدش.

۳. تصورش شاید سخت باشه. این ویدیو رو ببینید کار دستتون بیاد:

 

اما چیزی که توی تصویر دیده می‌شه یه ذره کارتونی شده انگار و کمی هم رنگ ها پررنگ تر شدن. توی اونی که من امشب دیدم هم همین بود. شاید زیاد نشون بد بودن نباشه، اما هنوز ساید افکت داره این تکنولوژی جدید.

۴. چیز دیگه‌ای که نظرم رو جلب کرد، تاخیر این اتفاق بود. حدودن ۴ ۵ دقه طول کشیده انگار تا این ویدیو آماده بشه. این که اینتل داره این کار رو میکنه برای تبلیغ کردن یه ذره بد می‌کنه این رو. شایدم توقع من بالاست. در کل ایده‌ی باحالیه برای تبلیغ کردن توسط شرکتی که پردازنده تولید می‌کنه.

سرج تانکیان : چند ویدیو

۱. تا حالا از موسیقی حرف زیادی زده نشده توی این بلاگ. توی مطلب – که شاید ادامه دار باشه – از تم جدی و یکم زیادی کامپیوتری (مخصوصن این اواخر) دور می‌شیم. اول موزیک خواستم معرفی کنم. ولی رسیدم به موزیک ویدیو. موزیک ویدیو چیزیه که می‌تونه خیلی خوب باشه، اگر خلاقیت توش خرج بشه. یعنی صرفن یه خواننده نباشه که بیاد ادای خوندن دربیاره و یه دختر زیبا هم در نقش معشوقه، هی از جلوی دوربین رد شه.

۲. سرج تانکیان رو خیلی دوست داشتم توی نوجوونی. برای موزیک ویدیو هم اولین کسی که به ذهنم رسید خودش بود. سرج تانکیان علاقه‌ی زیادی به سیاسی خوندن داره. با ترامپ مشکل داره. سعی می‌کنه ارمنی‌ها رو بهتر به دنیا بشناسونه. خیلی رک از فلسطین حمایت می‌کنه. به صلح و انسانیت علاقه داره و خیلی چیزای خوب دیگه. یه جورایی معلم اخلاقه انگار. البته نظر شخصی من اینه که موسیقی باید فان بمونه و زیادی درگیر مسائل اینجوری شدن اصلن خوب نیست. اما تانکیان رو استثنا کردم چون توی ویدیوهاش همیشه خلاقیتی نشون داده که قابل چشم پوشی نیست. البته همه‌چیز رو نباید پای خواننده گذاشت، ولی خب – مخصوصن توی این مورد – می‌شه گفت موثر ترین آدمه.

۳. چند تا ویدیوی باحال از سرج تانکیان:

دیوار‌های خالی –Empty Walls
موزیک  سیاسیه. درمورد چی اعتراض می‌کنه؟ گوش کنید. ولی ویدیو واقعن خوبه. یقینن یکی از بهترین ویدیو‌های عمرم. نه فقط موزیک ویدیو. یه فیلم چهار دقیقه‌ای خوب حتی.

هاری-کاری – Harakiri
این همون خودکشی معروف سامورایی هاست. یه سامورایی بعضی وقتا ترجیح می‌ده که با یه خودکشی، شرافت خودش رو حفظ کنه. موزیک و ویدیوش، درباره یه سری خصلت های بد انسانی و فجایع بشریه. یه سری آمار و عدد تلخ و جالب هم توش می‌شه دید.

اشک‌های اشغال شده – Occupied Tears
درباره اشغال فلسطینه موزیک. ویدیو هم یه انیمیشنه. شاید یه ذره شعاری باشه، ولی لحن جالبی داره درکل.

در حال نجات ما – Saving Us
موزیک درباره دور افتادگی آدم هاست. ویدیو، یه کارتن خواب رو نشون می‌ده، هرچند تلخ، اما خیلی شیرین تر جلوه می‌کنه زندگی این بی خانمان در مقابل آدم های به ظاهر خوشبخت دور و برش.

 

سمت چپٍ مرکز – Left of Center
اینم انیمیشنه. خیلی فانتزیه، ولی موزیک تلخی داره.

 

۴. اگر ویدیو‌ها باز نمی‌شن، روی اسم انگلیسیشون کلیک کنید. موزیکای سرج تانکیان یه مقدار شلوع باشه شاید و با سلیقه‌تون زیاد سازگار نباشه. اما اینجا بیشتر خواستم ویدیو ها رو معرفی کنم، هرچند که موزیک‌ها هم باحالن. این رو احتمالن ادامه بدم. باید دید چی پیش میآد. شمام اگر ویدیوی باحالی دارید (موزیک ویدیو) که چیزی فراتر از صرفن ژست کول گرفتن خواننده جلوی دوربین باشه، معرفی کنید.

 

 

  •  بعضیا هم اسم این آرتیست رو سرژ تانکیان یا سرژ تنکیان تلفظ می‌کنن.

 

پیشنهاد: آشنایی با خالق لینوکس

۱. این سیستم عاملی که ما بهش می‌گیم لینوکس، اگر بخوایم درست بگیم باید بگیم گنو/لینوکس. چون از تلفیق دو تا پروژه‌ی جدا از هم تشکیل شده. یه کرنل: لینوکس و یک سری ابزار کاربردی که در مجموع جزو گنو حساب می‌شن. سردمدار لینوکس، لینوس توروالدزه و گنو هم با نظارت ریچارد استالمن پیش می‌ره. دو تا شخصیت که شاید شناختنشون برای یه گیک خالی از لطف نباشه.

۲. برای آشنایی با توروالدز پارسال کتاب فقط برای تفریح رو معرفی کرده بودم که تقریبن اتوبیوگرافی توروالدزه. اگر حال ندارین اونو بخونین، یه ویدیو از تد هست که می‌تونه شناخت اولیه خوبی از توروالدز بهتون بده. برخلاف  روال عادی تد که یکی میاد و صحبت می‌کنه درمورد یه چیزی، این دفعه یه مصاحبه‌س این ویدیو: مصاحبه با لینوس توروالدز. نمی‌شه گفت خیلی فنیه. برای آدمای غیر فنی هم می‌تونه دیدنش فان باشه. اما از اون مصاحبه‌های لوس که کلن درمورد رنگ و غذا و ماشین مورد علاقه افراده هم نیست، هرچند که از رنگ دیوار اتاق توروالدز هم حرف وسط میآد ؛) . ببینید ویدیو رو: لینوس توروالدز: ذهن پشت لینوکس. خبر خوش اینکه اگر زبانتون خوب نیست، نگران نباشید. خود توروالدز هم اصالتن انگلیسی زبان نیست و فهمیدن حرفاش آسونه. بهتر از اون اینکه زیرنویس فارسی هم داره.

۳. یک نقل قول از همین ویدیو. می‌دونین که لینوکس اوپن سورسه. مصاحبه کننده می‌پرسه که ناراحت نیستی همچین چیزی بزرگی رو رها کردی (عمومی کردی)؟ توروالدز جواب می‌ده که: اگر این کار رو نمی‌کردم، اینقدر بزرگ نمی‌شد.

امنیت و جنگو

۱. از زبان برنامه نویسی پایتون نوشته بودم و اینکه چرا دوستش دارم. یکی از دلایلی که پایتون رو دوست دارم اینه که توی شاخه‌های مختلفی کاربرد داره، یکیش توسعه وب. فریمورک جنگو یکی از فریم‌ورک‌های معروف پایتونیه که سایتای معروفی مثل اینستاگرم و پینترست هم ازش استفاده می‌کنن.

۲. توی توسعه‌ی وب، امنیت یکی از چیزای مهمه. توی جنگو یکی از چیزایی که خیلی بهش توجه شده، امنیته. امنیت درواقع برای همه مهمه، اما خیلی وقتا بطور سهل‌انگارانه بهش نگاه می‌کنن. یکی از چیزایی که برای یه برنامه نویس وب خیلی مهمه، کیفیت کارشه، و امنیت یکی از فاکتور های تعیین کننده‌ی کیفیته.

امنیت وب - پایتون و جنگو - پایکان

۳. پایکان یه اجتماع سالانه(!) س که هر سال برگزار می‌شه و برنامه‌نویس‌ها و علاقه‌مندهای پایتونی رو دور هم جمع می‌کنه. توی پایکان ۲۰۱۷ ارائه‌ی خیلی خوبی دیدم به اسم آشنایی با توسعه‌‌ی وب امن با پایتون و جنگو. توی این ارائه‌ي سه ساعته،‌ آقایی به نام  جیمز بنت درمورد نکات و تهدیدات امنیتی رایج و حتی غیر رایج حرف می‌زنه و یک سری راه حل هم (خیلی مختصر) ارائه می‌ده. البته که اینجا بیشتر تمرکز روی جنگو هست، اما به نظرم برای هر دولوپری با هر زبان برنامه‌نویسی‌ای، دونستن این مطالب( حد اقل خود تهدید‌ها) می‌تونه مفید باشه. برنامه نویس خوب شدن کار سختیه. نه که جادویی در کار باشه. لازمه‌ش اینه که از کنار هیچ چیز ساده رد نشه آدم. در کنار این ویدیو که درباره یه موضوع خاصه، کتاب 97 چیز که هر برنامه نویس باید بدونه هم می‌تونه برای هربرنامه‌نویسی مفید باشه.

۴. یکی از چیزای فرعی باحالی که توی این ارائه دیدم این بود: فریم‌ورک جنگو از ابتدای توزیعش تا الان، به طور میانگین هر دو ماه یکبار با یه مشکل امنیتی مواجه شده. این رو خود ارائه دهنده می‌گه و واکنشش هم به این مسئله جالبه. پذیرش این که ما هیچ وقت در امنیت کامل نیستیم یه چیز خیلی مهمه. همیشه باید حواسمون باشه که توی جهانی که به سرعت داره پیشرفت می‌کنه، راه‌های دور زدن برنامه‌ای که ما نوشتیم هم خیلی زود به زود پیدا می‌شه. درست همونطور که نباید همیشه توقع داشته باشیم چیزی که تا الان همیشه کار کرده، از این به بعد هم کار کنه. یا راهی که تا الان خیلی‌ها رو پولدار کرده، باعث پولدار شدن ما هم بشه. ارائه‌ی توسعه‌ی امن وب با پایتون و جنگو رو خیلی راحت می‌شه به خیلی چیزها بسط داد. اگر برنامه‌نویس هستید، توی هر فیلدی، ببینیدش. یقینن براتون مفید می‌تونه باشه.

 

 

  •  امنیت وجهه‌های متفاوتی داره. اینجا از پیاده سازی امنیت توسط برنامه‌نویس حرف زده شد. رعایت نکات ایمنی(خنده دار شد) توی فعالیت‌های روزمره هم یقینن چیز مهمیه. توی مطلب احتیاط شرط عقله، یه سری راه برای امن موندن از خطرات احتمالی دنیای دیجیتال ارائه شده. مفیده.

هر نرم افزار ویرایش عکسی فتوشاپ نیست

۱. یه عکس مشکوک می‌بینیم، فتوشاپه. یه دختر یا پسر توی عکس زیادی زیباست، فتوشاپه. عکسمون نیاز به بریدن یه گوشه داره، میریم سراغ فتوشاپ. با یه ادیتور عکس توی گوشیمون(مثلن ادیتور اینستاگرم) عکس رو یکم دستکاری می‌کنیم، می‌گیم فتوشاپ کردم. یه فیلم می‌بینیم که یه اتفاق باحال/ناجور/نامتعارف/باورنکردنی توش می افته، می‌گیم فتوشاپه. ولی واقعن؟

فتوشاپ

۲. یکی از چیزایی که خیلی باهاش مواجه می‌شیم اینه: توی مکالمات روزمره، عمل ویرایش تصویر رو با فتوشاپ یکی می‌دونن عده‌ای. یا به عبارتی تنها نرم افزار ادیت عکسی که آدمها میشناسن/قبول دارن فتوشاپه. ولی چرا؟

۳. درسته  نرم افزار ادوبی فتوشاپ یکی از بهترین (شاید کاملن بهترین) نرم افزارهای ادیت عکسه ولی نباید عمل ادیت عکس رو با فتوشاپ اشتباه گرفت. حاصل این اشتباه اینه که خیلی از افراد بدون نیاز به درصدی از امکانات این نرم افزار، می‌رن سراغش و با توجه به علمی که باید داشته باشن و ندارن، سردرگم می‌شن. درحالی که می‌تونستن با یه ادیتور ساده تر با دردسر خیلی کمتری کار خودشونو راه بندازن. درضمن یه نکته دیگه اینه که خیلی وقتها حتی وقتی خودمونم از این نرم افزار استفاده کردیم، فراموش می کنیم که این نرم افزار فقط برای عکسه و برای ویدیو نمی شه ازش استفاده کرد. اینجوری حتی آبروریزی حرفمون برای غیر کامپیوتری ها هم عیانه 🙁 . البته اینم فراموش نکنیم که این کار در عمل توی ایرانه که به این شدت اتفاق می افته. با توجه به قیمت بالای فتوشاپ، خیلی جاها اینکار ممکن نیست.

۴. ما عادت داریم که وسیله و کالا و علم و هرچیزی رو با برندش اشتباه بگیریم. این جا حکایت فتوشاپ بود. ولی دقت کنید این داستان رو با پودر ماشین لباس شویی هم داشتیم که به اسم برندش می‌شناسیم: تاید. همینطور درمورد پفک  که اسم برند بود و نه اسم کالا و همینطور شیرینی کروسان که با برند پچ پچ بین قسمتی از مردم شناخته شده.  یا بدتر از اون. ما بجای این که فکر کنیم یک کامپیوتر به سیستم عامل احتیاج داره، دچار این طرز تفکریم که یک کامپیوتر به ویندوز احتیاج داره. این اشتباه کردن ها و این نا-ساخت‌یافته فکر کردن ها خیلی اثرات بدی می‌تونن روی زندگیمون داشته باشن. یکیش همین که چنان به ویندوز وابسته شده جامعه‌ی ما که اگر یک روز مثلن ماکروسافت تصمیم بگیره به ویندوزهای بی‌شمار کرک شده‌ی مردم ایران دیگه سرویس نده، کشور واقعن آسیب می‌بینه. البته که این اتفاق هیچوقت نمی‌فته درمورد ویندوز و ایران (شاید توی یه مطلب دیگه درموردش نوشتم) اما درمورد مسایل کوچکتر می‌تونه آسیبهای هرچند کوچیک اما به هرحال بدی بزنه.

Nothing App

۱. توی گوگل پلی یه اپلیکیشن هست به اسم هیچی که هیچ کاری هم البته انجام نمی‌ده. یک میلیون دانلود داشته و میانگین امتیازش هم ۴.۳ شده، با شصت هزار رای.  این هیچی تازه ۱۳ مگابایت هم حجم داره، قبل از نصب.  براش آپدیت هم میاد، و توی آپدیت‌ها هم گفته می‌شه که این نرم افزار قرار نیست تغییری بکنه. همچنان هیچی می‌مونه. ولی چرا؟

اپلیکیشن هیچی

۲. یه روی قضیه یه شوخی باحاله. می‌خندیم دیگه خب. یه چیزی توی این اپ پنهان شده: یه ویدیوی بامزه یوتیوب. برای رسیدن به ویدیو باید یه چند تا حرکت خاص روی صفحه انجام بدین. دستتونو به ترتیب: دو بار بالا، دو بار پایین،‌ یه بار چپ، یه بار راست، چپ،‌ راست بکشید. حالا بهتون امکان می‌ده که ویدیو یوتیوب رو ببینین. یه ویدیوی ده ساعته که میکس صحنه‌هایی از فیلم ارباب حلقه با یه سری موزیکه. پس این اپ هیچی خالی هم نیست.

۳. ولی یه نکته: این اپ سیزده مگا بایته. این همه فضا برای هیچی واقعن زیاده. دو تا حدس می‌شه زد: یکی این که اپ به صورت نیتیو ساخته نشده و این حجم بالا هم برای اپ‌هایی که با هرچیزی غیر از جاوا که زبان رسمی اندرویده، تا حدودی قابل قبوله. اما حدس دوم: این که این اپ هیچی،‌ درواقع به ما هیچی ارايه نمی‌ده،‌ ولی برای سازنده‌ش داره کار خاصی می‌کنه. مثلن اطلاعات روی گوشی ما رو می‌دزده یا از توان پردازشی گوشیمون به صورت غیر آشکار سوء استفاده می‌کنه.

۴. در مورد این اپ خاص، مورد دوم صادق نیست. این اپ هیچ پرمیشن خاصی نداره و واقعن خلاصه می‌شه توی یه صفحه که در خوشبینانه ترین حالت مارو به یه ویدیو یوتیوب هدایت می‌کنه. اما درمورد خیلی از اپ ها این قضیه دیده میشه. یکی از نمودهای بی‌سوادی رو می‌شه توی خیلی از گوشی ها دید. حتمن شما هم سراغ دارید افرادی رو که هر نرم افزاری که گیرشون میاد رو بدون هیچ درنگی نصب می‌کنن و بعد از مدتی هم می‌نالن که گوشیشون کند شده. خب این دقیقن یه فاجعه‌س. اینجا و توی اپ هیچی قضیه فقط یه شوخی بود. ولی باقی جاها یکم احتیاط باید کنیم.

 

اپ هیچی توی گوگل پلی
– کامنت‌های اپ رو هم بخونین،‌ باحالن. خیلی ها زندگیشون با این اپ متحول شده، یه سریا زندگی روزمره‌شون بدون این اپ دچار اختلال می‌شه و… 🙂
–  درمورد مشکلات حاصل از ناآگاهی قبلن هم نوشته بودم. اینجا بخونید: مشکل مایکروسافت چیه؟

مراقبت از چشم‌های یک برنامه‌نویس

۱. یه ویدیو دیدم که خیلی کوتاه بود ولی مفید. یکی از چیزایی که ما – برنامه‌نویسا و درکل کسایی که زیاد با کامپیوتر کار می‌کنن- ازش غافل می‌شیم چشمامونه و خب عواقب این غفلت اصلن دل‌نشین نیست. توی این ویدیو چندتا تمرین خوب برای چشمها نشون داده می‌شه. بعد از پشت کامپیوتر نشستن‌ها و خیره به مانیتور بودن‌های طولانی چشم‌ها نیاز به استراحت دارن. این تمرین ها برای اینجور وقتاس. ویدیو رو ببینین:

 

تمرین هایی که نشون می‌ده خیلی ساده‌ن. نگاه کردن چپ و راست به‌طور متوالی، بستن و فشاردادن چشم‌ها و… ویدیو رو ببینین بهتره. 🙂

۲. من خودم وقتی پشت کامپیوترم و روی کارم متمرکزم همیشه فراموش می‌کنم که به چشمام استراحت بدم. برای همین از یه نرم‌افزار استفاده می‌کنم که زحمت یادآوری رو بکشه. نرم افزار Safe Eyes یه نرم‌افزار خیلی سبکه که کارشم خیلی ساده‌‌س:‌ هرچند دقیقه یک بار (قابل تنظیم)  صفحه رو  برای چند ثانیه (این یکی هم قابل تنظیم)‌ سیاه می‌کنه تا من به چشمام استراحت بدم. منم توی این مدت استراحت یکی از این کارهایی که توی ویدیو بود رو انجام می‌دم.
برای نصب این نرم افزار توی اوبونتو کافیه این چندخط دستور رو توی ترمینال بزنین:

sudo add-apt-repository ppa:slgobinath/safeeyes
sudo apt update
sudo apt install safeeyes

 

  • نرم‌افزار Safe Eyes یه نرم‌افزار متن‌بازه. توی گیت‌هاب ببینینش.
  • ویدیویی که بالاتر گذاشتم رو توی یوتیوب پیدا کرده بودم.
  • اگرم ویندوزی هستین،‌ نرم‌افزار EyeLeo کار مشابهی انجام می‌ده.
  • درمورد چرایی مضر بودن خیره بودن به مانیتور برای چشم‌ها،‌ اینجا یه مطلب جمع‌و‌جور هست. و البته چندتا نکته‌ی خوب برای حفظ سلامتی.